منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن أُمِّ عَطِيَّةَ رَضي الله عنها، وكَانَتْ بايَعَت النبيَّ صلى الله عليه وسلم، قالت: كُنَّا لا نَعُدّ الكُدرَةَ والصُّفْرَةَ بعدَ الطُّهرِ شيئًا.
ترجمه
از ام عطیة ـ رضی الله عنها ـ که با پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیعت کرده بود روایت است که گفت: ما تیرگی و زردی پس از پاکی را چیزی به حساب نمی‌آوردیم.
شرح
بانوی صحابی، ام عَطیة ـ رضی الله عنها ـ خبر می‌دهد که زنان در دوران پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پس از پاک شدن از حیض، آبی را که از شرمگاه خارج می‌شود - و رنگش به تیرگی یا زردی می‌زند - حیض به حساب نمی‌آوردند و به خاطر آن نماز و روزه را ترک نمی‌کردند.
فواید
- مایعی که از شرمگاه زن پس از پاکی از حیض بیرون می‌آید، چیزی به حساب نمی‌آید، اگرچه تیرگی یا زردی آن ناشی از خون باشد.
- خارج شدن تیرگی یا زردی اگر در زمان حیض باشد، حیض به شمار می‌آید، زیرا خونی است که در وقت آن خارج شده، اگر چه مخلوط با آب باشد.
- زن پس از پاکی، نماز را به سبب تیرگی یا زردی ترک نمی‌کند، بلکه وضو می‌گیرد و نمازش را به جا می‌آورد.
شرح: العربية
أَخْبَرتْ الصحابيّةُ أُمُّ عَطية رضي الله عنها أنَّ النساء في عَهد النبيِّ صلى الله عليه وسلم لا يَعْتَبِرْنَ الماءَ الذي يَخرُج من الفَرْج -والذي يَميل لونُه إلى السواد، أو إلى الاصفرار- بعدَ رؤية الطُّهرِ مِن الحيض: حيضًا، فلا يَتْرُكْنَ الصَّلاة ولا الصوم لأجله.
- الماء الذي ينزل من فرج المرأة -بعد الطهر من الحيض- لا يُعتبر ولو كان فيه الكدرة والصفرة المكتسبة من الدم.
- نزول الكدرة والصفرة زمن الحيض والعادة يعتبر حيضًا؛ لأنه دم في وقته، إلا أنه ممتزج بماء.
- لا تترك المرأة الصلاة ولا الصوم لأجل الكدرة والصفرة التي بعد الطهر، بل تتوضأ وتصلي.