منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
صحیح استبه روایت دارقطنی
متن عربی
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعًا: «اسْتَنْزِهوا من البول؛ فإنَّ عامَّة عذاب القبر منه».
ترجمه
ابو هريره - رضى الله عنه - روايت كرده كه: "از (قطرات) ادرار خود را حفظ کنيد؛ زيرا عموم عذاب قبر از آنست".
شرح
در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم یکی از اسباب عذاب قبر را که بسیار شایع و متداول است، بیان می فرماید و آن دور نگه نداشتن خود از قطرات ادرار و عدم طهارت از ادرار می باشد.
فواید
- تلاش براى پرهيز كردن و دورى جستن از ادرار است، به طوری كه به بدن يا لباسش برخورد نكند.
- بهتر آنست كه بعد از برخورد فوراً آن را شستشو داد؛ تا اينكه نجاست را به همراه خويش نداشته باشد، اما زمان واجب بودن شستشو آن در هنگام اداى نماز است.
- ادرار نجس است، بنابراين اگر با بدن يا لباس يا مكانى برخورد كرد، آن را نجس مى كند، و با آن نماز خواندن جايز نيست؛ زيرا طهارت از نجاست يكى از شروط صحت نماز است.
- همانا پرهيز نكردن از ادرار شامل گناهان كبيره مى شود.
- اثبات عذاب قبر، که با قرآن، سنت و اجماع ثابت مى باشد.
- اثبات پاداش در آخرت، زيرا اولين مراحل آخرت قبرها هستند، بنابراين قبرها: يا باغچه اى از باغچه هاى بهشت هستند، يا حفره اى از حفره هاى آتش هستند.
شرح: العربية
يبين لنا النبي صلى الله عليه وسلم في هذا الحديث أحد أسباب عذاب القبر، وهو الأكثر شيوعاً، ألا وهو عدم الاستنزاه والطهارة من البول.
- الحرص على التنزه والابتعاد من البول، بأن لا يصيبه في بدنه ولا ثوبه .
- الأفضل المبادرة بغسله، والطهارة منه بعد إصابته؛ لئلا تصاحبه النجاسة، أما وجوب إزالتها فيكون عند الصلاة.
- أن البول نجس، فإذا أصاب بدناً أو ثوباً أو بقعة، نجسها؛ فلا تصح بذلك الصلاة؛ لأن الطهارة من النجاسة أحد شروطها.
- أن ترك التنزه من البول من كبائر الذنوب.
- ثبوت عذاب القبر، وهو ثابت بالكتاب والسنة والإجماع.
- إثبات الجزاء في الآخرة، فأول مراحل الآخرة هي القبور، فالقبر: إما روضة من رياض الجنة، أو حفرة من حفر النار.