نماز مغرب را همراه رسول الله صلى الله عليه وسلم می خوانديم و بر می گشتيم. باز هم هوا به اندازه ای روشن بود كه اگر تيری را پرتاب می كرديم، جای افتادن آن را می ديديم.

متن عربی

عن رافع بن خَديج الأنصاري الأوسي رضي الله عنه قال: كنا نصلي المغرب مع النبي صلى الله عليه وسلم ، فينصرف أحدنا وإنه لَيُبْصِرُ مَوَاقِعَ نَبْلِهِ.

ترجمه

از رافع بن خَدیج انصاری اوسی رضی الله عنه روایت است که می گوید: نماز مغرب را همراه رسول الله صلى الله عليه وسلم می خوانديم و بر می گشتيم. باز هم هوا به اندازه ای روشن بود كه اگر تيری را پرتاب می كرديم، جای افتادن آن را می ديديم.

شرح

این حدیث شریف بیان می دارد که رسول الله صلی الله علیه وسلم نماز مغرب را معمولا در ابتدای وقت آن می خواند و سنت همین است؛ و دلیل آن این است که آنها درحالی نمازشان را به پایان می رساندند که همچنان هوا روشن بود، چنانکه اگر کسی تیری پرتاب می کرد، محل افتادن تیرش را می دید.

موضوع‌ها

• فقه و اصول
• فقه عبادات
• نماز
• شروط نماز