منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عَنِ الْبَرَاءِ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا سَجَدْتَ، فَضَعْ كَفَّيْكَ وَارْفَعْ مِرْفَقَيْكَ».
ترجمه
از بَراء رضیاللهعنه روایت است که رسول خدا صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: «إِذَا سَجَدْتَ، فَضَعْ كَفَّيْكَ وَارْفَعْ مِرْفَقَيْكَ». «هنگامی که سجده کردی، دو کف دستت را بر زمین بگذار و دو آرنجت را بالا نگه دار».
شرح
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم وضعیت دستها را در سجدهٔ نماز بیان کردند، به این صورت که دو کف دست کاملا بر زمین قرار داده شود و درحالیکه انگشتان به هم چسبیدهاند، رو به قبله گذاشته شوند، و دو آرنج - یعنی مفصل میان ساعد و بازو - بالا نگه داشته شده و به زمین نچسبند و از دو پهلو فاصله داشته باشند.
فواید
- بر نمازگزار واجب است که دو کف دست خود را بر زمین بگذارد، و دو کف دست، دو عضو از اعضای هفتگانهٔ سجده هستند.
- مستحببودن بالا نگه داشتن ساعدها از زمین، و مکروه بودن پهن کردن آنها بر زمین، همانند حیوان درنده که دو دست خود را پهن میکند.
- مشروعیتِ نشاندادن نشاط، نیرو و رغبت در عبادت.
- نمازگزار هنگامی که بر تمام اعضای سجده تکیه کند، هر عضوی بهرهٔ خود را از عبادت برده است.
شرح: العربية
بَيَّنَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم حالةَ اليدين في سجود الصلاة، وذلك بأن يُمَكِّنَ الكفَّين من الأرض ويضعها مضمومة الأصابع في اتجاه القبلة، ويكون المرفقان -مفصل الذراع والعضد- مُرتَفعَين عن ملامسة الأرض ومُفرجين عن الجنبين.
- الواجب على المصلِّي أن يَضع كفَّيه على الأرض، والكفان عُضوان من أعضاء السُّجود السَّبعة.
- استحباب رفع الذِّراعين عن الأرض، وكراهة افتراشهما كما يَفترش السَّبع ذِراعيه.
- مشروعية إظهار النَّشاط والقوَّة والرَّغبة في العَبادة.
- المُصلِّي إذا اعتمد على جميع أعضاء السُّجود، أخذ كلُّ عُضوٍ حقَّه من العبادة.