منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن سهل بن سعد رضي الله عنه عن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «بُعِثْتُ أنا والساعةَ هكذا»، ويُشير بإصبعيه فيَمُدُّ بهما.
ترجمه
از سهل بن سعد رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ هَكَذَا»: «فاصله ی بعثت من تا قیامت به این اندازه است». و این فاصله را با اشاره ی دو انگشتش نشان داد.
شرح
رسول الله صلی الله علیه وسلم از نزدیک بودن قیامت خبر می دهد؛ و فاصله ی زمانی میان بعثت خود و روز قیامت را همچون نزدیکی دو انگشت مبارکش در کنار هم نشان می دهد. و این دو انگشت را به صورت مشخص نشان می دهد تا مساله کاملا واضح باشد. در برخی از احادیث وارد شده که این دو انگشت، انگشت سبابه و وسطی بوده است. این دو انگشت در کنار هم قرار دارند و تفاوت زیادی با هم ندارند؛ چنانکه بین این دو انگشت تنها به اندازه ی یک ناخن یا نصف ناخن تفاوت می باشد. حدیث مذکور به این مساله اشاره دارد که عمر دنیا رو به پایان بوده و نزدیک است و چندان دور نیست. از این جهت به انگشت سبابه، سبابه می گویند که اگر کسی بخواهد به دیگری دشنام دهد (سب به معنای دشنام دادن است)، با این انگشت به سوی او اشاره می کند. همچنین «السَّبَّاحَة» نامیده می شود چون به وقت اشاره به تعظیم الهی بالا برده می شود و با آن به سوی آسمان اشاره می شود.
شرح: العربية
يخبر النبي صلى الله عليه وسلم عن قرب مجيء يوم القيامة، فإن بعثته صلى الله عليه وسلم ويوم القيامة متقاربان كتقارب ما بين إصبعيه صلى الله عليه وسلم ، ومد صلى الله عليه وسلم إصبعيه ليميزهما عن سائر الأصابع. وقد ورد في بعض الأحاديث الأخرى أن الإصبعين هما: السبابة والوسطى، السبابة: هي التي بين الوسطى والإبهام، وأنت إذا قرنت بينهما وجدتهما متجاورين، ووجدت أنه ليس بينهما إلا فرق يسير، ليس بين الوسطى والسبابة إلا فرق يسير مقدار الظفر أو نصف الظفر، وتسمى السبابة؛ لأن الإنسان إذا أراد أن يسب أحد أشار إليه بها، وتسمى السباحة أيضاً؛ لأن الإنسان عند الإشارة إلى تعظيم الله عز وجل يرفعها، ويشير بها إلى السماء، والمعنى أن أجل الدنيا قريب وأنه ليس ببعيد.
- الحديث يدل على تقريب أمر الساعة وسرعة مجيئها.
- ضرب الأمثلة الحسية لإيصال المعنى المراد.