منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن عبد الله بن شَقيق، قال: قُلت لعائشة: هل كان النبي صلى الله عليه وسلم يُصلِّي الضُّحَى؟ قالت: «لا، إلا أن يَجِيء من مَغِيبِه».
ترجمه
از عبدالله بن شقیق روایت است که می گوید: به عایشه گفتم: آیا رسول الله صلی الله علیه وسلم نماز چاشت را می خواند؟ فرمود: خیر، مگر زمانی که از سفر بازمی گشت.
شرح
در این حدیث عایشه رضی الله عنه در مورد نماز چاشت رسول الله صلی الله علیه وسلم سوال می شود که آیا رسول الله صلی الله علیه وسلم نماز چاشت را می خواند یا نه؟ و عایشه رضی الله عنها پاسخ می دهد که نماز چاشت را نمی خواند مگر زمانی که از سفر بازمی گشت. و این بر عدم مواظبت رسول الله صلی الله علیه وسلم بر این نماز دلالت می کند. بلکه گاهی آن را می خوانده و همیشه آن را نمی خوانده است. و دلیل عدم مواظبت ایشان بر نماز چاشت، ترس از فرض شدن آن بر امت بوده است چنانکه احادیث دیگر به این مساله دلالت دارند. و همچنین به دلیل احادیث دیگر، برای هر مسلمانی جایز است به این نماز مواظبت داشته باشد.
شرح: العربية
سئلت عائشة رضي الله عنها في هذا الحديث عن صلاته صلى الله عليه وسلم للضُّحى، هل كان يصلِّيها أم لا؟ فأجابت بأنه صلى الله عليه وسلم لم يكن يصلِّي الضُّحى إلا في حال رجوعه من سَفره، وهذا يدل على أنه صلى الله عليه وسلم لم يكن يواظب على صلاة الضَّحى، بل يصليها في أحوال دون أحوال، وعدم مواظبته عليها كانت خشية منه أن تُفرض على أُمَّته، كما دلت عليه الأحاديث الأخرى، ويجوز للمسلم أن يواظب عليها لأحاديث أخرى أيضا.
- أن النبي -صلى الله عليه وسلم- لم يكن يواظب على صلاة الضُّحى, ويحمل ذلك على أنه شُغل عنها, أو خاف أن تفرض على أمته, جمعا بين الأحاديث.
- استفتاء عائشة -رضي الله عنها-؛ لأنها أعلم النساء بأحواله البيتية -صلى الله عليه وسلم-.
- أنَّه -صلى الله عليه وسلم- كان يصلي الضحى إذا قدم من سفر.
- جواز استفتاء الرجل للمرأة ومشروعية أخذه العلم عنها.