منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن ابن عباس رضي الله عنهما عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «من سمِع النِّدَاء فلم يَأتِه؛ فلا صلاة له إلا من عُذْر».
ترجمه
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ سَمِعَ النِّداءَ فَلَمْ يَاْتِهِ؛ فَلا صَلاة لَهُ الاّ مِنْ عُذْرٍ»: «هرکس صدای اذان را بشنود و آن را اجابت نکند و به مسجد نیاید، نمازی برای او نیست مگر اینکه از آمدن به مسجد معذور باشد».
شرح
موضوع حدیث مذکور عنایت و توجه به نماز جماعت بوده و بر آن تاکید دارد؛ چنانکه رسول الله صلی الله علیه وسلم بیان می کند که هرکس در مکانی باشد که صدای اذان را می شنود، بر او واجب است برای شرکت در نماز جماعت حضور یابد. و اگر در نماز جماعت شرکت نکند نمازش ناقص است و ثواب آن اندک می باشد؛ و گناه ترک جماعت برای کسی که بدون عذر در آن شرکت نکرده باقی است. اما کسی که برای عدم حضور در نماز جماعت عذری شرعی مانند بیماری یا باران یا ترس از جان یا مال یا فرزند و موارد مشابه دارد، گناهی بر او نیست.
شرح: العربية
يدعو هذا الحديث إلى العناية بصلاة الجماعة والاهتمام بها غاية الاهتمام، فقد بيّن النبي صلى الله عليه وسلم أن من كان بمكان بحيث يسمع الأذان لصلاة الجماعة، فإنَّه يجب عليه الحضور، فإن لم يحضر فصلاته صلاة ناقصة، قليلة الثواب، إلاَّ أنَّها مجزئة للذمة، مع الإثم الذي حمله المتخلف عن الجماعة بلا عذر، وأما من كان تخلفه بعُذر شرعي، كمرض أو مطر أو خوف على نفس أو مال أو ولد وما أشبه ذلك، فلا شيء عليه.
- أن صلاة الجماعة واجبة وجوبًا عينيًّا.
- أن وجوب صلاة الجماعة في حق من سمع النِّداء، أما من لا يسمعه لبُعد مسافة فلا تجب عليه.
- وجوب صلاة الجماعة في المسجد؛ لقوله: (من سمِع النِّدَاء فلم يَأتِه) فدل على أن الواجب الحضور للمسجد؛ ملبيا داعي الله.
- أن صلاة الجماعة تسقط بالأعذار، كالخوف والمرض والمطر.