منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنين رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْتَجْمِعًا قَطُّ ضَاحِكًا، حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ، إِنَّمَا كَانَ يَتَبَسَّمُ.
ترجمه
از مادر مؤمنان عایشه رضیاللهعنها روایت است که فرمود: هرگز پیامبر صلى الله عليه وسلم را نديدم که در خنديدن آنقدر زيادهروی کند که زبان کوچکشان ديده شود؛ بلکه فقط تبسم میکرد.
شرح
عایشه رضی الله عنها خبر میدهد که پیامبر صلیاللهعلیهوسلم در خندیدن آنقدر مبالغه نمیکرد که زبان کوچکش دیده شود؛ همان تکه گوشت آویزان بالای حلق. بلکه ایشان فقط تبسم میکرد.
فواید
- خندهٔ پیامبر صلیاللهعلیهوسلم به هنگام رضایت یا وقتی از چیزی خوشش میآمد، تبسم بود.
- ابن حجر میگوید: «یعنی پیامبر را ندیدم که خندهاش کامل باشد و با تمام وجود بخندد».
- خندهٔ زیاد و بالا بردن صدا با قهقهه از صفات نیکوکاران نیست.
- خندهٔ زیاد هیبت و وقار فرد را در میان برادرانش از بین میبرد.
شرح: العربية
أَخْبَرَتْ عائشةُ رضي الله عنها أنَّ النبيَّ صلى الله عليه وسلم لم يكن مُبالِغًا في الضحك حتى تُرى لَهَاتُهُ، وهي اللَّحْمَة المُتعلِّقة في أعلى الحَلْق، إنما كان يَتَبَسّم.
- كان رسول الله صلى الله عليه وسلم ضَحِكُهُ التبسم إذا رضي أو أُعْجِب بشيء.
- قال ابن حجر: ما رأيته مُستجْمِعًا من جهة الضحك بحيث يضحك ضَحِكًا تامًّا مُقبِلًا بِكُلّيته على الضحك.
- كثرة الضحك وارتفاع الصوت بالقهقهة ليس من صفات الصالحين.
- كثرة الضحك تُذهِب هيبةَ الرجل ووقارَه بين إخوانه.