روزی در دوران نوجوانی، سوار بر ماده الاغی بودم و بسوی سرزمين «منا» می رفتم. رسول الله صلى الله عليه وسلم در «منا» بدون اينكه ستره ای گذاشته باشد، مشغول نماز بود.

متن عربی

عن عبد الله بن عَبَّاس رضي الله عنهما قال: أقبلْتُ راكبا على حِمار أَتَانٍ، وأنا يومئذ قد نَاهَزْتُ الاحْتِلامَ، ورسول الله صلى الله عليه وسلم يصلِّي بالناس بِمِنًى إلى غير جِدار، مررتُ بين يدي بعض الصفّ، فنزلت، فأرسلتُ الأَتَانَ تَرْتَعُ، ودخلتُ في الصفّ، فلم يُنْكِرْ ذلك عليَّ أحد.

ترجمه

از عبدالله بن عباس رضی الله عنهما روایت است که می گوید: روزی در دوران نوجوانی، سوار بر ماده الاغی بودم و بسوی سرزمين «منا» می رفتم. رسول الله صلى الله عليه وسلم در «منا» بدون اينكه ستره ای گذاشته باشد، مشغول نماز بود. الاغم را برای چرا رها كرده، از جلوی بعضی از نماز گزاران عبور كردم و خود را به صف نماز رساندم. و كسی مرا به خاطر اين كار سرزنش نكرد.

شرح

عبدالله بن عباس رضی الله عنهما خبر می دهد، وقتی رسول الله صلی الله علیه وسلم در حجة الوداع و در منا بود، سوار بر ماده الاغی به سوی ایشان رفته و از جلوی برخی از نمازگزاران عبور کرده است، درحالی که رسول الله صلی الله علیه وسلم به همراه اصحابش بدون ستره مشغول نماز بودند؛ سپس از ماده الاغ پایین آمده و آن را برای چریدن رها کرده و وارد صف نماز شده است. و خبر می دهد که در این وقت هنوز به بلوغ نرسیده بود و نزدیک به سن بلوغ بوده است؛ یعنی در سنی بود که اگر کاری انجام می داد که سبب فاسد شدن نماز نمازگزاران بود، از آن نهی می شد اما هیچکس این رفتار او را انکار نکرد نه رسول الله صلی الله علیه وسلم و نه اصحاب ایشان رضی الله عنهم.

موضوع‌ها

• فقه و اصول
• فقه عبادات
• نماز
• احكام امام و مأموم