منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن أُمِّ قَيْسِ بِنْتِ مِحْصَنٍ الأَسَدِيَّة رضي الله عنها «أنَّها أتَت بابن لها صغير لم يأكل الطعام إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فأجلسه في حِجْرِه، فبال على ثوبه، فدعا بماء فَنَضَحَه على ثوبه، ولم يَغْسِله». عن عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِين رضي الله عنها «أنَّ النَّبي صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بصبي، فبال على ثوبه، فدعا بماء، فأَتبَعَه إِيَّاه». وفي رواية: «فَأَتْبَعَه بوله، ولم يَغسِله» .
ترجمه
از ام قیس مِحصَن اسدیه رضی الله عنها روایت است که می گوید: وی با پسربچه ی کوچکی که غذا نمی خورد نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم رفت و رسول الله صلی الله علیه وسلم پسربچه را در آغوش گرفت؛ و پسربچه روی لباس ایشان ادرار کرد؛ این بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم آب خواست و بر لباسش آب پاشید و آن را نشست. از ام المومنین عایشه رضی الله عنها روایت است که پسربچه ای نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آورده شد که روی لباس ایشان ادرار کرد؛ پس رسول الله صلی الله علیه وسلم آب خواست و بر لباسش آب پاشید. و در روایتی آمده است: بر لباسش آب پاشید و آن را نشست.
شرح
صحابه رضی الله عنهم با کودکان شان نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می رفتند تا از برکت وجود ایشان و برکت دعای شان برای آنها بهره مند شوند. و رسول الله صلی الله علیه وسلم با اخلاق نیکویی که الله متعال در سرشت ایشان نهادینه بود، از آنها به گرمی استقبال می کرد. باری ابن قیس با پسربچه اش که از شیر تغذیه می کرد و به سنی نرسیده بود که بتواند از چیزی جز شیر تغذیه کند، نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می رود؛ و رسول الله صلی الله علیه وسلم از رحمت و مهربانی که دارد، نوزاد را در آغوش می گیرد و نوزاد روی لباس ایشان ادرار می کند؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم آب می خواهد و در محل ادرار، روی لباسش آب می پاشد و آن را نمی شوید. این حکم مخصوص ادرار طفل شیرخوار پسر و نه دختر می باشد.
شرح: العربية
كان الصحابة رضي الله عنهم يأتون النبي صلى الله عليه وسلم بأطفالهم؛ لينالوا من بركته وبركة دعائه لهم، وكان صلى الله عليه وسلم من لطافته، وكرم أخلاقه يستقبلهم بما جبله الله عليه من البشر والسماحة، فجاءت أم قيس رضي الله عنها بابن لها صغير، يتغذى باللبن، ولم يصل إلى سن التغذي بغير اللبن، فمن رحمته أجلسه في حجره الكريم، فبال الصبي على ثوب النبي صلى الله عليه وسلم ، فطلب ماء فرش مكان البول من ثوبه رشاً، ولم يغسله غسلًا، وهذا الحكم خاص بالرضيع الذكر دون الأنثى.
- الندب إلى حسن المعاشرة والتواضع والرفق بالصغار.
- الغسل لا بد فيه من أمر زائد على إيصال الماء.
- نجاسة بول الغلام وإن لم يأكل الطعام لشهوة.
- كفاية الرش، الذي لا يبلغ درجة الجريان، لتطهير بول الغلام.
- بول الغلام الصغير الذي لم يتغذ بالطعام لصغره يطهر بنضح الماء عليه بدون غسل
- عذرة الغلام الذي يتقوّت من لبن أمه لا بُدَّ فيها من الغسل كسائر النجاسات
- الأولى المبادرة بتطهير محل النجاسة؛ للمبادرة إلى التطهر من الخبث؛ ولئلاَّ ينسى
- أخلاق النبي صلى الله عليه وسلم الكريمة، وتواضعه الجم.