منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن أبي الخطاب قتادة، قال: قُلْتُ لأَنَسٍ: أكَانَتِ المصَافَحَةُ في أصْحَابِ رسولِ الله صلى الله عليه وسلم ؟، قَالَ: نَعَم.
ترجمه
از ابوخطاب قتاده روایت است که می گوید: به انس گفتم: آیا اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم با هم مصافحه می کردند (با هم دست می دادند)؟ وی گفت: بله.
شرح
اینکه می گوید: «آیا اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم با هم مصافحه می کردند (با هم دست می دادند)؟» یعنی آیا وقتی یکدیگر را ملاقات می کردند، بعد از سلام کردن به هم، جهت افزایش محبت و احترام با یکدیگر دست می دادند و این عمل در بین آنها رواج داشته و ثابت و موجود بوده است. مصافحه با دست راست می باشد و چون دو نفر با هم دست بدهند، قبل از اینکه از هم جدا شوند، گناهان شان بخشیده می شود؛ و این بر فضیلت مصافحه به هنگام ملاقات دلالت دارد؛ و دست دادن آنها زمانی بوده که یکدیگر را ملاقات می کردند و به گفتگو می پرداختند؛ اما اینکه هر بار در بازار یکدیگر را ببینند و مصافحه کنند، روش صحابه نبوده است؛ به عبارت دیگر برای کسی که از بازار می گذرد، همین که به دیگران سلام کند کافی است.
شرح: العربية
قوله: أكانت المصافحة في أصحاب رسول الله، أي: ثابتة وموجودة فيهم حال ملاقاتهم بعد السلام زيادة للمودة والإكرام، والمصافحة تكون باليد اليمنى، وإذا حصل ذلك فإنه يغفر لهما قبل أن يفترقا، وهذا يدل على فضيلة المصافحة إذا لاقاه، وهذا إذا كان لاقاه ليتحدث معه أو ما أشبه ذلك، أما مجرد الملاقاة في السوق فما كان هذا من هدي الصحابة، يعني إذا مررت بالناس في السوق يكفي أن تسلم عليهم.
- مشروعية المصافحة؛ لأنها كانت موجودة فيما بين الصحابة.