منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن أبي جُحَيْفَة رضي الله عنه قال: كنتُ عند النبي صلى الله عليه وسلم فقال لرجل عنده: «لا آكُلُ وأنا مُتَّكِئ».
ترجمه
از ابوجُحَيفه رضی الله عنه روایت است که می گويد: نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم بودم که به مردی نشسته در حضور ایشان فرمود: «لا آكُلُ وَأَنَا مُتَّكِئٌ»: «من تكيه داده غذا نمی خورم».
شرح
در این حدیث ابوجحیفه وهب بن عبدالله سوائی رضی الله عنه خبر می دهد که رسول الله صلی الله علیه وسلم تکیه داده چیزی نمی خورد؛ و عادت وی این نبود که پهلویش را به بالش یا مانند آن تکیه دهد یا یکی از دستانش را تکیه گاه خود روی زمین قرار دهد و در این وضعیت چیزی بخورد. رسول الله صلی الله علیه وسلم از نشستن به این روش دوری می کرد چون نشستن به این صورت برای غذا خوردن، باعث پرخوری می شد که ثمره ی آن سنگینی و از بین رفتن نشاط و زیان های جسمی می باشد. اگر غذا به صورت تکیه داده خورده شود، مجرای غذا راست نبوده و منحرف است و در حالت طبیعی خود نمی باشد که چه بسا سبب زیان دیدن انسان شود؛ از طرفی غذا خوردن در این حالت نشانه ی تکبر بوده و با تواضع منافات دارد.
شرح: العربية
يخبر أبو جحيفة وهب بن عبد الله السوائي رضي الله عنه في هذا الحديث أن النبي صلى الله عليه وسلم لم يكن من هديه أن يأكل متكئًا، بأن يعتمد على أحد جنبيه بمتكإ من وسادة أو غيرها، أو بأن يضع إحدى يديه على الأرض ويعتمد عليها، بل كان -عليه الصلاة والسلام- يتوقى هذه الجلسة، لأن هذه الهيئة تستدعي كثرة الأكل الذي يوجب الثقل وعدم النشاط، ولما يترتب عليها من المضار الجسمية؛ لأنه إذا أكل متكئًا يكون مجرى الطعام متمايلًا ليس مستقيمًا، فلا يكون على طبيعته فربما حصل ضرر من ذلك، كما أن الاتكاء أثناء الأكل من الهيئات التي تدل على الكبر وتنافي التواضع.
- أن النبي -صلى الله عليه وسلم- لم يكن من هديه الأكل وهو متكئ.
- أن هذه الهيئة تكره عند الأكل لما فيها من استدعاء كثرة الأكل الذي يوجب الثقل وعدم النشاط, ولما يترتب عليها من المضار الجسمية.
- أنها من الهيئات التي تدل على الكبر.