منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن ابن عمر قال: "إذا مَضَتْ أربعة أشهر: يُوقَفُ حتى يُطَلِّقَ، ولا يَقَعُ عليه الطلاق حتى يُطَلِّقَ".
ترجمه
از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که می گوید: چون چهار ماه بگذرد، شوهر خوانده می شود تا همسرش را طلاق دهد و تا طلاق ندهد، طلاق واقع نمی شود.
شرح
در این حدیث ابن عمر رضی الله عنهما بیان می کند که مدت مباح برای ایلاء چهار ماه است و شریعت به بیش از این اجازه نداده است؛ و در صورتی که مدت ایلاء بیش از این مقدار به طول بینجامد، بر شوهر واجب است که از قول خود بازگردد یا همسرش را طلاق دهد؛ و طلاق یا فسخ نکاح به مجرد تمام شدن چهار ماه رخ نمی دهد؛ بلکه نکاح باقی بوده و طلاق واقع نمی شود تا اینکه شوهر طلاق دهد و لو با اجبار حاکم باشد، چون در این شرایط اکراه و اجبار به حق و عادلانه می باشد.
شرح: العربية
في هذا الحديث يبين ابن عمر رضي الله عنهما أنَّ مدة الإيلاء المباح هي أربعة أشهر، وأن ما زاد عليها، فغير مأذون فيه، وإنما يجب على المولي أن يفيء أو يطلق، وأن الطلاق أو انفساخ النكاح، لا يكون بمجرد مضي أربعة أشهر قبل الفيئة، وإنما النكاح باقٍ، ولا يقع الطلاق حتى يطلق الزوج، ولو بإجباره من الحاكم؛ لأن هذا إكراهٌ بحقٍّ.
- أنه لا يجبر الزوج على الطلاق قبل تمام الأربعة أشهر.
- أنه لا تَطْلُق المرأة بمجرد تمام الأربعة أشهر.
- إذا آلى الرجل من زوجته أربعة أشهر، فعليها أن تصبر هذه المدة، وليس لها مطالبته بالفيئة، فإذا مضت الأربعة الأشهر، فلها عند انقضائها مطالبته بالفيئة، فإن فاء بالوطء فذاك، وإن لم يَفِىءْ، أجبره الحاكم بطلب الزوجة على الوطء أو الطلاق.