منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ بَعْدَ أَنْ رَجَمَ الْأَسْلَمِيَّ فَقَالَ: «اجْتَنِبُوا هَذِهِ الْقَاذُورَةَ الَّتِي نَهَى اللَّهُ عَنْهَا فَمَنْ أَلَمَّ فَلْيَسْتَتِرْ بِسِتْرِ اللَّهِ وَلْيُتُبْ إِلَى اللَّهِ، فَإِنَّهُ مَنْ يُبْدِ لْنَا صَفْحَتَهُ نُقِمْ عَلَيْهِ كِتَابَ اللَّهِ عز وجل».
ترجمه
از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول خدا صلی الله علیه و سلم پس از آنکه [ماعز] اسلمی را سنگسار کردند، برخاستند و فرمودند: «اجْتَنِبُوا هَذِهِ الْقَاذُورَةَ الَّتِي نَهَى اللَّهُ عَنْهَا فَمَنْ أَلَمَّ فَلْيَسْتَتِرْ بِسِتْرِ اللَّهِ وَلْيُتُبْ إِلَى اللَّهِ، فَإِنَّهُ مَنْ يُبْدِ لَنَا صَفْحَتَهُ نُقِمْ عَلَيْهِ كِتَابَ اللَّهِ عز وجل». یعنی: «از این پلیدی که خداوند از آن نهی کرده است، دوری کنید. پس هر کس [به آن] آلوده شد، باید خود را با پوشش خداوند بپوشاند و به درگاه خدا توبه کند. زیرا هر کس صفحهاش (گناهش) را برای ما آشکار کند، ما کتاب خداوند عز و جل را بر او برپا میداریم».
شرح
ابن عمر رضی الله عنهما خبر داده است که پیامبر صلی الله علیه و سلم پس از آنکه ماعز بن مالک اسلمی رضی الله عنه را حد زنا (سنگسار) زدند، برخاستند و برای مردم خطبه خواندند و فرمودند: از این پلیدی و آنچه از گناهان که خداوند از آنها نهی کرده و زشت و قبیح شمرده میشود، دوری کنید. و هر کس به چیزی از آن آلوده شد و مرتکب گشت، دو چیز بر او واجب است: اول: اینکه خود را بپوشاند، همانطور که خداوند او را پوشانده است، و از گناهش خبر ندهد. دوم: اینکه به سوی خدا توبه کند و بر آن اصرار نورزد. و هر کس گناهش برای ما آشکار شود، ما حدِ ذکر شده در کتاب خداوند عز و جل برای آن گناه را بر او برپا میداریم.
فواید
- ترغیب به اینکه بندهٔ گناهکار، خود را بپوشاند و از گناهش میان خود و پروردگارش توبه کند.
- هرگاه حدود [الهی] به ولی امر (حاکم) برسد، ناگزیر باید حد اجرا شود.
- واجب بودن دوری از گناهان و توبه کردن از آنها.
شرح: العربية
أخبر ابن عمر رضي الله عنهما أن النبي صلى الله عليه وسلم قام بعد أن رجم ماعز بن مالك الأسلمي رضي الله عنه حدَّ الزنا، فخطب بالناس وقال: اجتنبوا هذه القاذورة وما يُستقذر ويُستقبح من المعاصي التي نهى الله عنها، ومن وقع وأصاب منها شيئًا وجب عليه شيئان: الأول: أن يستتر حيث ستره الله ولا يُخبِر بمعصيته. الثاني: أن يبادر بالتوبة إلى الله ولا يصرّ عليها، ومن ظهرت لنا معصيته أقمنا عليه الحدَّ المذكور في كتاب الله عز وجل لتلك المعصية.
- الترغيب في ستر العبد المذنب نفسه، ويتوب عن الذنب فيما بينه وبين ربه.
- الحدود إذا بلغت ولي الأمر فلا بد من إقامة الحد.
- وجوب اجتناب المعاصي، والتوبة منها.