حدیث

برای هیچ مسلمانی که چیزی برای وصیت کردن دارد، شایسته نیست که سه شب را سپری کند، مگر آنکه وصیتش نزد او نوشته شده باشد

منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰

صحیح استبخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند

متن عربی

عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهُما أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصِي فِيهِ، يَبِيتُ ثَلَاثَ لَيَالٍ، إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ»، قَالَ عَبْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ رضي الله عنهما: «مَا مَرَّتْ عَلَيَّ لَيْلَةٌ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَلِكَ إِلَّا وَعِنْدِي وَصِيَّتِي».

ترجمه

از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنید که فرمودند: «مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَيْءٌ يُوصِي فِيهِ، يَبِيتُ ثَلَاثَ لَيَالٍ، إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ» یعنی: «برای هیچ مسلمانی که چیزی برای وصیت کردن دارد، شایسته نیست که سه شب را سپری کند، مگر آنکه وصیتش نزد او نوشته شده باشد». عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما گفت: «از زمانی که این را از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم، شبی بر من نگذشت، مگر آنکه وصیتم نزدم بود».

شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که برای مسلمانی که چیزی برای وصیت کردن دارد - چه از حقوق باشد یا اموال، هرچند اندک - شایسته نیست که سه شب را سپری کند، مگر آنکه وصیتش نزد او نوشته شده باشد. عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما گفت: از زمانی که این سخن را از ایشان صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم، شبی را سپری نکردم، مگر آنکه وصیتم نزدم بود.

فواید

  • این حدیث مشروعیت وصیت و شتاب ورزیدن به آن را بیان می‌کند تا [حقوق] روشن شود، از امر شارع پیروی گردد، برای مرگ آمادگی حاصل شود، و پیش از آنکه مشغله‌ای مانع شود، دربارهٔ آن و محل مصرفش اطلاع حاصل گردد.
  • «وصیت» به معنای «عهد» است، و آن این است که انسان برای پس از مرگش، شخصی را مأمور به تصرف در بخشی از مالش کند، یا شخصی را به سرپرستیِ فرزندان صغیرش بگمارد، یا شخصی را به هر کاری از کارهایی که پس از مرگش مالک [انجام] آن است، متعهد سازد.
  • وصیت سه قسم است: ۱- مستحب، و آن وصیت کردن به بخشی از مالش است که در راه خیر و احسان صرف شود؛ تا ثوابش پس از وفاتش به او برسد. ۲- واجب، و آن وصیت کردن به حقوقی است که بر عهدهٔ اوست، خواه این حقوق برای خداوند متعال باشد، مانند زکاتی که نپرداخته، یا کفاره، و مانند آن از چیزهایی که به اصل شرع بر او واجب است. یا این حقوق برای انسان‌ها باشد؛ مانند بدهی و ادای امانت‌ها. ۳- و حرام، هرگاه در وصیتش بیش از یک سوم مالش را وصیت کند، یا هرگاه برای یکی از وارثان وصیت کند.
  • فضیلت ابن عمر رضی‌الله‌عنهما و شتاب ورزیدن ایشان به انجام کار خیر و پیروی از شارع حکیم.
  • ابن دقیق العید گفته است: و اجازه دادن برای دو شب و سه شب، برای رفع سختی و دشواری است.
  • شایسته است که امور مهم با نوشتن ضبط شوند؛ زیرا برای اثبات و حفظ حقوق، بهتر است.
شرح: العربية

أخبر النبي صلى الله عليه وسلم أنه لا ينبغي لمسلم له شيء يوصي فيه من الحقوق أو الأموال ولو كانت قليلة، أن يبيت ثلاث ليال، إلا ووصيته مكتوبة عنده. قال عبد الله بن عمر رضي الله عنهما: لم أبت ليلة منذ سمعته صلى الله عليه وسلم قال ذلك إلا وعندي وصيتي.

  • مشروعية الوصية والمبادرة إليها، بيانًا لها، وامتثالًا لأمر الشارع فيها، واستعدادًا للموت، وتبصُّرًا بها وبمصرفها، قبل أن يشغله عنها شاغل.
  • الوصية: معناها العهد، وهي أن يَعهد الإنسان بعد موته لشخص في تصريف شيء من ماله، أو يَعهد لشخص بالنظر على أولاده الصغار، أو يعهد لشخص في أي شيء من الأعمال التي يملكها بعد موته.
  • الوصية ثلاثة أقسام: 1- مستحب، وهي الوصيَّة بشيء من مالِه يُصرف في سبيل الخير، والإحسان؛ ليصل إليه ثوابه بعد وفاته، 2- وواجب، وهي الوصيَّة بما عليه من حقوق، سواء كانت هذه الحقوق لله تعالى، كزكاة لم يُخرجها، أو كفَّارة، ونحوها مما يجب عليه بأصل الشرع، أو كانت هذه الحقوق للآدميين؛ كالدَّيْن، وأداء الأمانات، 3- ومحرَّمة، إذا زاد في وصيته على الثلث من ماله، أو إذا أوصى لوارث.
  • فضل ابن عمر رضي الله عنهما، ومبادرته إلى فعل الخير، واتباع الشارع الحكيم.
  • قال ابن دقيق العيد: والترخيص في الليلتين والثلاث دفع للحرج والعسر.
  • الأشياء المهمة ينبغي أن تضبط بالكتابة؛ لأنها أثبت وأحفظ للحقوق.

موضوع‌ها

گزارش اشتباه

بیشتر