منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن بعض أزواج النبي صلى الله عليه وسلم عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «مَنْ أَتَى عَرَّافًا فَسَأَلَهُ عَنْ شَيْءٍ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً».
ترجمه
از یکی از همسران پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «مَنْ أَتَى عَرَّافاً فَسَأَلَهُ عنْ شَيْءٍ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلاَةٌ أرْبَعِينَ لیلة»: «هرکه نزد [فالگير يا] پيش گویی برود و درباره چيزی از او بپرسد، نماز چهل شب وی پذيرفته نمیشود».
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ نسبت به رفتن نزد عَراف هشدار میدهد. عراف اسمی است که کاهن و مدعی پیشگویی از روی ستارگان* و رمال و مانند آنها را در برمیگیرد؛ همهی کسانی که با پارهای مقدمات ادعای علم غیب میکنند. صرف سوال کردن از چنین کسانی دربارهٔ امور غیب، باعث میشود که الله او را از ثواب چهل روز نماز محروم بگرداند؛ و این مجازاتی است برای این گناه بزرگ. *منظور از ستارهشناس کسانی است که بر اساس ابراج و قرار گرفتن ستارهها ادعای پیشبینی آینده را میکنند.
فواید
- تحریم کهانت و پیشگویی و مراجعه به کاهنان و سوال کردن از آنها در مورد غیبیات.
- گاهی انسان به سبب انجام گناه و معصیت، از ثواب طاعتش محروم میشود.
- نگریستن در ابراج (برجهای فلکی) و خواندن کف دست و فال قهوه - حتی برای کنجکاوی – از مصادیق این حدیث است، زیرا همهٔ اینها نوعی کهانت و ادعای علم غیب است.
- اگر این جزای کسی باشد که نزد کاهن میرود، مجازات خود کاهن چه خواهد بود؟
- نماز این چهل روز ادا میشود و قضای آنها واجب نیست اما ثوابی ندارند.
شرح: العربية
يُحَذِّرُ النبيُّ صلى الله عليه وسلم من إتيان العرّاف -هو اسم عام للكاهن والمُنِّجم والرَّمَّال ونحوهم، ممن يَسْتَدِلُّ على معرفة الغيب بمقدمات يستعملها -، وأنَّ مُجَرَّدَ سؤالِهِ عن شيء من أمور الغيب سيَحْرِمُه الله به ثوابَ صلاته أربعين يومًا؛ وذلك عقوبة له على هذا الإثم والذنب الكبير.
- تحريم الكَهَانة، والذهاب إلى الكُهان وسؤالهم عن المغيبات.
- قد يُحْرَمُ الإنسانُ مِن ثواب الطاعة عقوبة له على فعل المعصية.
- يَدْخُلُ في الحديث ما يُسمّى بالأبراج والنظر فيها، وقراءة الكَفِّ والفنجان -ولو على سبيل الاطلاع فقط-؛ لأن ذلك كلَّه من الكهانة ومن دعوى علم الغيب.
- إذا كان هذا جزاءَ مَن أتى العَرّاف، فكيف بجزاء العراف نفسه؟
- صلاة أربعين يومًا تَقَعُ مُجزئة لا يَجِبُ قضاؤها، ولكن لا ثواب فيها.