منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن عائشة- رضي الله عنها- قالت: «دخل علي رسول الله صلى الله عليه وسلم وعندي رجل، فقال: يا عائشة، من هذا؟ قلت: أخي من الرضاعة، فقال: يا عائشة: انظرن من إخوانكن؟ فإنما الرضاعة من المجاعة».
ترجمه
از عایشه رضی الله عنها روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم درحالی نزد من آمد که مردی در خانه ام بود. پس فرمود: «يَا عَائِشَةُ مَنْ هَذَا؟»: «ای عایشه، این کیست؟» گفتم: برادر رضاعی من است. فرمود: «يَا عَائِشَةُ، انْظُرْنَ مَنْ إِخْوَانُكُنَّ، فَإِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنَ الْمَجَاعَةِ»: «خوب دقت كنيد چه كسانی برادران شما هستند زيرا زمانی رضاعت به ثبوت می رسد كه گرسنگی را برطرف نمايد».
شرح
رسول الله صلی الله علیه وسلم نزد عایشه رضی الله عنها می رود که برادر رضاعی عایشه را در خانه می بینید؛ - البته او را از قبل نمی شناخته است - بنابراین از دیدن این وضعیت و از باب غیرت نسبت به محارم، رنگ چهره اش دگرگون می شود. عایشه رضی الله عنها که سبب این تغییر را متوجه می شود به ایشان خبر می دهد که آن مرد، برادر رضاعی او می باشد. و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: ای عایشه، خوب در مورد بحث رضاعت دقت و بررسی کنید و مطمئن شوید؛ هر شیرخوارگی سبب محرمیت نمی شود؛ آن شیرخوارگی محرمیت به دنبال دارد که در اثر آن گوشت رشد کند و استخوانها سخت و محکم شوند؛ و این زمانی اتفاق می افتد که انسان نوزاد و در دوران شیرخوارگی بوده و نیازمند شیر باشد و چیزی جز آن نخورد؛ در این صورت است که رضاعت و شیرخوارگی سبب محرمیت می شود و طفل شیرخوار بخشی از شیردهنده شمرده شده و مانند یکی از فرزندانش خواهد بود؛ و محرم شیردهنده و خانواده اش می شود و می تواند از آنها حجاب نگیرد و با آنها خلوت کند و محرم وی در سفر باشند؛ و این شامل شیردهنده و شوهرش که صاحب شیر است و فرزندان و برادران و پدران و مادران شان می باشد و به همه ی آنها محرم می شود.
شرح: العربية
دخل النبي صلى الله عليه وسلم على عائشة، فوجد عندها أخاها من الرضاعة -وهو لا يعلم عنه- فتغير وجهه صلى الله عليه وسلم ، كراهةً لتلك الحال، وغَيْرَةً على محارمه. فعلمت السببَ الذي غيَّر وجهه، فأخبرته: أنه أخوها من الرضاعة. فقال: يا عائشة انظرْن وتثبتنَ في الرضاعة، فإن منها ما لا يسبب المحرمية، فلا بد من رضاعة ينبت عليها اللحم وتشتد بها العظام، وذلك أن تكون من المجاعة، حين يكون الطفل محتاجا إلى اللبن، فلا يتقوت بغيره، فيكون حينئذ كالجزء من المرضعة، فيصير كأحد أولادها، فّتثبت المحرمية، والمحرمية أن يكون محرمًا للمرضعة وعائلتها، فلا تحتجب عنه، ويخلو بها، ويكون محرمها في السفر، وهذا يشمل المرضعة وزوجها صاحب اللبن، وأولادهما وإخوانهما وآباءهما وأمهاتهما.
- غيرة الرجل على أهله ومحارمه، من مخالطة الأجانب.
- إذا أحس الرجل من أهله ما يريبه، فعليه التثبت قبل الإنكار.
- التثبت من صحة الرضاع المحرم وضبطه، فهناك رضاع لا يحرم، كأن لا يصادف وقت الرضاع المحرم.
- أنه لابد أن يكون الرضاع في وقت الحاجة إلى تغذيته، فإن الرضاعة من المجاعة.
- الحكمة في كون الرضاع المحرم هو ما كان من المجاعة أنه حين يتغذى بلبنها محتاجا إليه، يشب عليه لحمه، وتقوى عظامه، فيكون كالجزء منها، فيصير كولد لها تغذى في بطنها، وصار بضعة منها.
- أن الزوج يسأل زوجته عن سبب إدخال الرجل بيته والاحتياط في ذلك والنظر فيه.
- أن الرضعة الواحدة لا تُحرِّمُ؛ لأنها لا تغني من جوعٍ، وأولى ما يقدر به الرضاع ما قدرته به الشريعة وهو خمس رضعات.