حدیث

«هيچ همسايه ای، همسايه اش را از کوبيدن ميخ به ديوار مشترک شان منع نکند». سپس ابوهريره رضی الله عنه گفت: چرا شما را از عمل به اين حديث روی گردان می بینم؟ به الله سوگند که من اين ميخ را به شانه های تان می کوبم.

منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰

صحیح استمتفق علیه

متن عربی

عن أبي هريرة رضي الله عنه أنّ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم قال: «لا يمَنَعَنَّ جارٌ جاره: أن يغرِزَ خَشَبَهُ في جداره، ثم يقول أبو هريرة: ما لي أراكم عنها مُعْرِضِين؟ والله لَأرْميَنّ َبها بين أكتافكم».

ترجمه

از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «لا يمَنَعَنَّ جارٌ جارَهُ أَنْ يغْرِزَ خَشَبَةً في جِدارِهِ»: «هيچ همسايه ای، همسايه اش را از کوبيدن ميخ به ديوار مشترک شان منع نکند». سپس ابوهريره رضی الله عنه گفت: چرا شما را از عمل به اين حديث روی گردان می بینم؟ به الله سوگند که من اين ميخ را به شانه های تان می کوبم. (کنايه از عمل به اين حديث است.)

شرح

همسایگان حقوقی نسبت به هم دارند که رعایت آنها واجب است؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم به ارتباط با همسایه تشویق می کند و یادآور می شود که همواره جبریل ایشان را در مورد همسایه توصیه کرده است تا جایی که گمان برده همسایه از همسایه ارث خواهد برد؛ چراکه حق و حقوق همسایه زیاد بوده و نیکی به او واجب است. بنابراین باید در بین همسایگان رفتار مسالمت آمیز و برخورد نیکو حاکم باشد و حقوق همسایگی رعایت شود و همسایگان از شر گفتار و کردار هم در امان باشند. از مصادیق همسایگی خوب و رعایت حق همسایگی، این است که همسایگان در مواردی که ضرر و زیان زیادی را متوجه آنها نمی کند و برای همسایه منفعتی را به دنبال دارد، رفتاری توام با بذل و بخشش و تسامح داشته باشند؛ چنانکه اگر همسایه خواست میخی به دیوار همسایه اش بکوبد، در صورتی که نیازی به این کار داشت و از کوبیدن میخ، ضرری متوجه صاحب دیوار نمی شد، بر صاحب دیوار واجب است به همسایه اش اجازه دهد میخی به دیوارش بکوبد که از آن منفعتی حاصل نموده و به آن نیاز دارد و از طرفی ضرری متوجه صاحب دیوار نمی شود؛ و اگر اجازه ندهد، حاکم او را مجبور به اجازه دادن می کند. اما اگر ضرری در میان باشد یا اینکه نیازی به این کار نباشد، ضرر با ضرری مانند آن بر طرف نمی شود؛ چراکه اصل در حق مسلمان، ممنوعیت آن است و اجازه دادن بر وی واجب نیست. به همین دلیل وقتی ابوهریره رضی الله عنه مراد شارع از این سنت موکد را می داند، اعراض و روی گردانی آنها از عمل به آن را منکر می شود و تهدید می کند که آنها را به اقامه ی آن ملزم می گرداند؛ چون همسایه حقوقی دارد که الله متعال فرض نموده و رعایت آنها واجب می باشد. و علما اجماع دارند که در صورت ایجاد ضرر و زیان برای همسایه، کوبیدن میخ به دیوار او روا نیست مگر اینکه به این کار اجازه دهد. و دلیل آن این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم می باشد که می فرماید: «لا ضَرَرَ وَلا ضِرَارَ»: «هيچ ضرری را برای خود و ديگران نخواهيد».

شرح: العربية

للجار على جاره حقوق تجب مراعاتها، فقد حث النبي صلى الله عليه وسلم على صلة الجار، وذكر أن جبريل مازال يوصيه به حتى ظن أنه سيورثه من جاره، لعظم حقه، وواجب بره. فلهذا تجب بينهم العشرة الحسنهَ، والسيرة الحميدة، ومراعاة حقوق الجيرة، وأن يكف بعضهم عن بعض الشر القولي والفعلي. ومن حسن الجوار ومراعاة حقوقه أن يبذل بعضهم لبعض المنافع التي لا تعود عليهم بالضرر الكبير مع نفعها للجار. ومن ذلك أن يريد الجار أن يضع خشبة في جدار جاره، فإن وجدت حاجة لصاحب الخشب، وليس على صاحب الجدار ضرر من وضع الخشب، فيجب على صاحب الجدار أن يأذن له في هذا الانتفاع الذي ليس عليه منه ضرر مع حاجة جاره إليه، ويجبره الحاكم على ذلك إن لم يأذن. فإن كان هناك ضرر أو ليس هناك حاجة فالضرر لا يزال بضرر مثله، والأصل في حق المسلم المنع، فلا يجب عليه أن يأذن. ولذا فإن أبا هريرة رضي الله عنه ، لما علم مراد المشرع الأعظم من هذه السنة الأكيدة، استنكر منهم إعراضهم في العمل بها، وتوعدهم بأن يلزمهم بالقيام بها، فإن للجار حقوقا فرضها اللَه تعالى تجب مراعاتها والقيام بها. وقد أجمع العلماء على المنع من وضع خشب الجار على جدار جاره مع وجود الضرر إلا بإذنه لقوله -عليه الصلاة والسلام-: " لا ضرر ولا ضرار ".

  • النهْي عن منع الجار أن يضع خشبة على جدار جاره، إذا لم يكن عليه ضرر من وضعها، وكان في الجار حاجة إلى ذلك.
  • قيد وضع الخشب بعدم الضرر على صاحب الجدار، وبحاجة صاحب الخشب، لأن التصرف في مال الغير ممنوع إلا بإذنه، فلا يجوز إلا لحاجة من عليه له الحق وهو الجار،كما أنه لا يوضع مع تضرره لأًن الضرر لا يزال بالضرر.
  • فهم أبو هريرة -رضي اللَه عنه- أن الجار متحتم عليه بَذْلُ ذلك لجاره، ولذلك فإنه استنكر عليهم إعراضهم عن هذه السنة، لكنه من باب التأكيد على فعلها وعدم تركها.
  • الشارع الحكيم عظَّم حق الجار وحثَّ على الإحسان إليه، في جميع صور البر والإحسان وتمكينه من المنافع التي لا ضرر فيها.

موضوع‌ها

گزارش اشتباه

بیشتر