منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعاً: «لو دُعِيتُ إلى كُرَاعٍ أو ذِرَاعٍ لأَجَبتُ، ولو أُهدِيَ إليّ ذِرَاعٌ أو كُرَاعٌ لقَبِلتُ».
ترجمه
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «لَوْ دُعِيتُ إِلى كُراعٍ أَوْ ذِرَاعٍ لأَجَبتُ؛ وَلَوْ أُهْدِيَ إِلَيَّ ذِراعٌ أَو كُراعٌ لَقَبِلْتُ»: «اگر مرا به صرفِ پاچه يا ساقِ دستِ (گوسفندی) دعوت کنند، می پذيرم؛ و اگر به من ساقِ دست يا پاچه ی گوسفندی هدیه شود، قبول می کنم».
شرح
حدیث مذکور دلیلی بر اخلاق نیک و تواضع رسول الله صلى الله عليه وسلم و جلب قلوب مردم توسط ایشان می باشد؛ و اینکه هدیه را قبول می کرد ولو اینکه اندک و ناچیز بود و اگر کسی او را به خانه اش دعوت می کرد، هرچند می دانست که به آنچه دعوت شده، اندک است، باز هم می پذیرفت. چون هدف از پذیرفتن هدیه و قبول دعوت، به دست آوردن دل دیگری و محکم نمودن رابطه ی محبت و دوستی فیما بین می باشد که نپذیرفتن و قبول نکردن این موارد، نفرت و دشمنی ایجاد می کند. و به صورت مشخص ساقِ دست يا پاچه ی گوسفندی ذکر می شود تا به این صورت دو چیز حقیر و ارزشمند در کنار هم ذکر شوند؛ چون رسول الله صلی الله علیه وسلم ساق دست گوسفند را بیشتر دوست داشت و از طرفی پاچه ی گوسفندی ارزشی ندارد.
شرح: العربية
في هذا الحديث دليل على حسن خلقه صلى الله عليه وسلم وتواضعه وجبره لقلوب الناس، وعلى قبول الهدية وإن كانت قليلة، وإجابة من يدعو الرجل إلى منزله ولو علم أن الذي يدعوه إليه قليل؛ لأن القصد من قبول الهدية وإجابة الدعوة تأليف الداعي وإحكام التحابب، وبالرد وعدم الموافقة يحدث النفور والعداوة . وخص الذراع والكراع بالذكر ليجمع بين الحقير والخطير؛ لأن الذراع كانت أحب إليه –صلى الله عليه وسلم- من غيرها، والكراع لا قيمة له.
- إجابة الدعوة ولو إلى شيء يسير من الطعام.
- شدة تواضعه –صلى الله عليه وسلم- وجبره لقلوب الناس.
- قبول الهدية مهما قلّت، لما في ذلك من تأليف القلوب والمحبة بين المسلمين.
- الحث على تعاطي ما يبعث التآلف، ويغرس الوداد.