منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن علي بن أبي طالب رضي الله عنه أنه قال: «أنا أَوَّلُ من يَجْثُو بين يَدَيِ الرحمن للخُصُومة يوم القيامة» وقال قيس بن عباد: وفيهم أُنْزِلَتْ : {هذان خصمان اخْتَصَمُوا في ربهم} [الحج: 19] قال: "هم الذين تَبَارَزُوا يوم بَدْرٍ: حمزة، وعلي، وَعُبَيْدَةُ، أو أبو عبيدة بن الحارث، وَشَيْبَةُ بن رَبِيعَةَ، وعتبة بن رَبِيعَةَ، والوليد بن عُتْبَةُ".
ترجمه
از علی بن ابی طالب رضی الله عنه روایت است که می گوید: «من اولین کسی هستم که در روز قیامت برای دادخواهی در برابر الله متعال زانو می زنم». قیس بن عباد می گوید: این آیه در مورد آنها [کسانی که در ادامه اسامی آنها می آید] نازل شد: «هَذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ»: «این دو [گروه مؤمن و کافر،] دشمنان یکدیگرند و درباره ی پروردگارشان ستیز می کنند». وی می گوید: «آنها کسانی بودند که در روز بدر با هم مبارزه کردند و عبارتند از: حمزه و علی و عبیده یا ابوعبیده بن حارث و شیبه بن ربیعه و عتبه بن ربیعه و ولید بن عتبه.
شرح
در این اثر علی رضی الله عنه خبر می دهد که وی اولین نفری خواهد بود که در روز قیامت برای دادخواهی در برابر پروردگار جهانیان زانو می زند؛ و این آیه: «هَذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ» در مورد او و حمزه و ابوعبیده رضی الله عنهم نازل شده است؛ آنگاه که با سران کفر در روز بدر مبارزه کردند؛ با شیبه بن ربیعه و عتبه بن ربیعه و ولید بن عتبه؛ و این بر جواز مبارزه قبل از آغاز جنگ دلالت دارد. مبارزه عبارت است از جنگ با شمشیر بین دو نفر قبل از جنگ.
شرح: العربية
أفاد هذا الأثر عن علي رضي الله عنه أنه أخبر عن نفسه بأنه أول من يجلس على ركبتيه يوم القيامة للخصومة بين يدي رب العالمين، وأن هذه الآية (هذان خصمان اختصموا في ربهم) نزلت فيه وفي حمزة وأبي عبيدة رضي الله عنهم ، لما بارزوا رؤوس الكفر يوم غزوة بدر وهم شيبة بن ربيعة وعتبة بن ربيعة والوليد بن عتبة، فدل ذلك على جواز المبارزة والمبارزة -المقاتلة بالسيوف بين اثنين قبل المعركة- قبل بدء المعركة.
- جواز المبارزة لمن علم في نفسه الكفاءة، وأما من ليس كفأً فلا يبارز؛ لئلا يعرض نفسه للقتل بحالة لم يتَّخذ لها الحيطة والحذر، و لئلا يَفُتَّ في عضد جيش المسلمين، ويكسر قلوبهم.
- للمبارزة شرطان: العلم بكيفية المبارزة والقوة.