منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عن جابر بن عبد الله قال: «نَهى رسول الله صلى الله عليه وسلم أنْ يُقتل شيء مِن الدَّواب صَبْرا».
ترجمه
از جابر بن عبدالله رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم از اینکه حیوانی گرفته شده و سپس با تیر کشته شود، نهی کرده است.
شرح
حدیث مذکور از اینکه حیوانی گرفته شود و سپس با تیر کشته شود، نهی می کند؛ و این نهی شامل کشتن حیوانی به روشی غیر شرعی می شود؛ به این صورت که هدف و نشانه قرار داده شود و با تیراندازی کشته شود. چنین کاری با شکنجه ی حیوان همراه است و مال بودن آن را از بین می برد و بی اعتنایی به ذبح شرعی می باشد؛ به دلیل وجود این مفاسد و بی فایده بودن کشتن حیوان به این صورت، از کشتن آن به این ترتیب نهی شده است؛ و اقتضای نهی تحریم است؛ و این بیانگر برتری شریعت اسلامی و جامعیت آداب و آموزه های آن می باشد که شفقت و مهربانی آن شامل انسان ها و حیوانات و پرندگان می شود.
شرح: العربية
الحديث ينهى عن صبر الدواب، وكل ذي روحٍ، وذلك بأنْ يُحبس ويُقتل، ومن ذلك إتلافه بقتلة غير شرعية، كأنْ يجعل هدفًا للرمي، ففي ذلك تعذيبٌ للحيوان، وإتلافٌ لنفسه، وإضاعة لماليته، وتفويتٌ لذكاته الشرعية، فلهذه المفاسد، ولعدم الفائدة من قتله، نهي عن صبره، والنَّهي يقتضي التحريم، وفي ذلك سمو الشريعة الإسلامية وشمول تعاليمها وآدابها، حيث أوجبت الشفقة على الناس وعلى البهائم والطيور.
- تحريم قتل أي حيوان صبرًا وهو إمساكه حيا ثم يرمى حتى يموت.
- أن الحيوان المأكول المقدور على ذبحه لا يحل رميه, بل لا بد من تذكيته.
- سمو الشريعة الإسلامية وشمول تعاليمها وآدابها, حيث أوجبت الشفقة على الناس وعلى البهائم والطيور.
- النهي عن إضاعة المال لأن قتل الدواب صبرًا إضاعة للمال، إذ إنها لا تحل بهذا القتل, إذا كانت مما يؤكل فتضيع ماليتها, وإن كانت مما لا يؤكل كالحمير ضاعت ماليتها أيضًا فينهى عن ذلك.