منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ أَوْ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، وَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ».
ترجمه
از ابی حُمَید یا ابی اُسَید روایت است که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «هرگاه کسی از شما وارد مسجد شد بگوید: «اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ» (پروردگارا درهای رحمت خود را بر من بگشای) و چون خارج شد بگوید: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ» (بارالها از فضل تو خواهانم)».
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ امتش را به دعایی راهنمایی میکند که هنگام وارد شدن به مسجد گفته میشود: «اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ» (پروردگارا درهای رحمت خود را بر من بگشای) و در این دعا از الله تعالی درخواست میکند که اسباب رحمتش را برای او فراهم آورد و چون خواست از مسجد بیرون رود بگوید: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ» (بارالها از فضل تو خواهانم)»؛ و از الله تعالی فضل او و احسان بیشتر او از رزق حلال را بخواهد.
فواید
- مستحب بودن این دعا به هنگام وارد شدن به مسجد و بیرون رفتن از آن.
- ذکر رحمت به هنگام وارد شدن به مسجد و ذکر فضل به هنگام خروج از این جهت است که: آنکه به مسجد داخل میشود مشغول چیزی شده که او را به الله و بهشتش نزدیک میسازد، پس ذکر رحمت در این مقام مناسب است؛ و چون از مسجد بیرون رود، در راه کسب فضل و نعمت و روزی الله تلاش میکند، پس ذکر فضل در این جایگاه مناسبت دارد.
- این اذکار با قصد ورود به مسجد و هنگام خارج شدن از مسجد گفته میشود.
شرح: العربية
أَرْشَدَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم أمَّتَه إلى الدّعاء الذي يقال عند دخول المسجد: (اللَّهُمَّ افْتَحْ لي أَبْوابَ رَحْمَتِكَ)، فيسألُ اللهَ تعالى أن يهيئ له أسباب رحمته، وإذا أراد الخروج فليقل: (اللَّهُمَّ إني أَسْأَلُك مِن فَضْلِكَ)، فيسألُ اللهَ مِن فضلِه ومَزيدِ إحسانِه من الرِّزقِ الحلالِ.
- استحباب هذا الدعاء عند دخول المسجد والخروج منه.
- تخصيص ذكر الرَّحمة بالدّخول، والفضل بالخروج: أنّ الدّاخل اشتغل بما يقرِّبه إلى الله وإلى جنته فناسَب أن يذكُر الرَّحمة، فإذا خرج سعى في الأرض ابتِغاء فضل الله مِن الرِّزق، فناسَب ذكر الفَضْل.
- هذه الأذكار تقال عند إرادة دخول المسجد، وعند إرادة الخروج منه.