در بهشت صد درجه است که میان هر دو درجه، مانند فاصلهٔ میان آسمان و زمین است. و فردوس، بالاترین درجهٔ آن است و چهار نهر بهشت از آنجا سرچشمه می‌گیرد و بالای آن، عرش قرار دارد

متن عربی

عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ رَضيَ اللهُ عنهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «فِي الجَنَّةِ مِائَةُ دَرَجَةٍ مَا بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، وَالْفِرْدَوْسُ أَعْلاَهَا دَرَجَةً وَمِنْهَا تُفَجَّرُ أَنْهَارُ الجَنَّةِ الأَرْبَعَةُ، وَمِنْ فَوْقِهَا يَكُونُ العَرْشُ، فَإِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَسَلُوهُ الفِرْدَوْسَ».

ترجمه

از عُبادة بن صامِت رضی الله عنه روایت است که رسول خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند: «فِي الْجَنَّةِ مِائَةُ دَرَجَةٍ مَا بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، وَالْفِرْدَوْسُ أَعْلَاهَا دَرَجَةً وَمِنْهَا تُفَجَّرُ أَنْهَارُ الْجَنَّةِ الْأَرْبَعَةُ، وَمِنْ فَوْقِهَا يَكُونُ الْعَرْشُ، فَإِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَسَلُوهُ الْفِرْدَوْسَ». یعنی: «در بهشت صد درجه است که میان هر دو درجه، مانند فاصلهٔ میان آسمان و زمین است. و فردوس، بالاترین درجهٔ آن است و چهار نهر بهشت از آنجا سرچشمه می‌گیرد و بالای آن، عرش قرار دارد. پس هرگاه از الله [چیزی] خواستید، از او فردوس را بخواهید».

شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر داده‌اند که در بهشت آخرت، صد درجه و منزلت وجود دارد که فاصلهٔ میان هر دو درجه، مانند فاصلهٔ میان آسمان و زمین است. و بالاترینِ این بهشت‌ها، بهشتِ فردوس است و چهار نهر بهشت از آنجا سرچشمه می‌گیرد و بالای فردوس، عرش قرار دارد؛ پس هرگاه از خداوند [چیزی] خواستید، از او فردوس را بخواهید؛ زیرا آن بالاتر از همهٔ بهشت‌هاست.

فواید

• تفاوت اهل بهشت در منزلگاه‌هایشان، و آن بر حسب ایمان و اعمال صالح است.
• تشویق به درخواست کردن فردوس اعلی از خداوند.
• فردوس، بالاترین و برترین [بخش] بهشت است.
• شایسته است که مسلمان همت عالی داشته باشد و برای [رسیدن به] بالاترین و برترین منزلگاه‌ها نزد خداوند متعال، بکوشد و آن را طلب کند.
• چهار نهر بهشت همان نهرهای آب، شیر، شراب و عسل هستند که در قرآن در این سخن خداوند متعال ذکر شده‌اند: {مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ ‌مِنْ ‌خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى} [محمد: ۱۵] (وصف بهشتی که به پرهیزگاران وعده داده شده، [چنین است که] در آن نهرهایی است از آبی که هرگز [بو و طعمش] برنگردد، و نهرهایی از شیری که طعمش دگرگون نشود، و نهرهایی از شرابی که برای نوشندگان لذتی است، و نهرهایی از عسلی ناب).

موضوع‌ها

• عقيده
• فضائل و آداب
• ایمان به آخرت
• زندگى آخرت
• فقه دعا و ذكر
• دعاهاى ماثور