منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْمَاءِ وَمَا يَنُوبُهُ مِنَ الدَّوَابِّ وَالسِّبَاعِ، فَقَالَ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلِ الْخَبَثَ».
ترجمه
از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که میگوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم دربارهٔ [پاکیِ] آبی پرسیده شد که حیوانات و درندگان از آن مینوشند یا در آن ادرار و مدفوع میکنند. پس ایشان صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلِ الْخَبَثَ»: «اگر آب دو قُله باشد، نجاست را به خود نمیگیرد».
شرح
از پیامبر صلی الله علیه وسلم دربارهٔ حکم پاکی آبی پرسیده شد که حیوانات و درندگان از آن مینوشند و استفادههای دیگری میکنند. پس ایشان صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اگر مقدار آب از دو کوزهٔ بزرگ بیشتر باشد یعنی معادل ۲۱۰ لیتر، آب زیاد محسوب میشود و نجس نمیگردد، مگر آنکه یکی از سه وصف آن یعنی رنگ یا طعم یا بوی آن به واسطهٔ نجاست تغییر یابد.
فواید
- در صورتی که یکی از سه وصف آب - رنگ یا مزه یا بو - با نجاست تغییر یابد، نجس شده است؛ و این حدیث بر حسب آنچه غالبا روی میدهد ذکر شده است نه از باب تعیین. (یعنی غالبا آبی که اینقدر باشد، دچار تغییر نمیشود و نجس نمیگردد).
- علما بر این مساله اجماع دارند که اگر آب بر اثر نجاست دچار تغییر شود، مطلقا نجس خواهد شد؛ کم باشد یا زیاد.
شرح: العربية
سُئِلَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم عن حُكْمِ طَهارة الماء الذي تَرْتَادُه الحيواناتُ والسِّبَاعُ للشُّرْب ونحوِه، فقال صلى الله عليه وسلم: بأنَّ الماء إذا بَلَغَ كَيْلُهُ جَرَّتَيْن كَبِيْرَتَيْن، وهي تَعْدِل: (210) لترًا فإنه ماءٌ كثيرٌ لا يَنْجُس؛ إلا إذا تَغَيَّرَت إحدى أوصافِه الثلاثة لونه أو طعمه أو ريحه بنجاسة.
- الماء يَنْجُسُ إذا تَغَيَّر أحد أوصافه الثلاثة بالنجاسة، لونه، أو طعمه، أو ريحه، والحديث خَرَجَ مَخْرَجَ الغَالِب، لا على التحديد.
- أجمع العلماءُ على أنَّ الماءَ إذا غَيَّرَتْه النجاسةُ نَجُسَ مطلقًا، سواء أكان قليلًا أم كثيرًا.