آداب سخن و سكوت

۳۱ نتیجه

1. ۳۰۱۷

   هرگاه شخصی برادر (مسلمان) خود را دوست داشت، باید به او خبر دهد که دوستش دارد

   صحیح استبه روایت ابوداوود و ترمذی و نسائی در «السنن الکبری» و احمد
2. ۳۴۱۵

   چه کسی به نام من سوگند ياد می کند که من فلانی را نمی بخشم؟ حال آنکه من او را بخشيدم و عمل تو را باطل و تباه گردانيدم.

   صحیح استبه روایت مسلم
3. ۳۴۷۹

   بنده با بی فکری و بی توجه به اينکه سخنش درست است يا خير، سخنی بر زبان می آورد که به موجب آن از مسافتی بيش از فاصله ی ميان مشرق و مغرب در آتش دوزخ می افتد.

   صحیح استمتفق علیه
4. ۳۵۷۹

   هر روز صبح اندام انسان به زبان او خواهش و التماس می کنند و می گويند: درباره ی ما از الله پروا کن که پاداش و کيفر ما به تو بستگی دارد؛ اگر تو راست باشی، ما نيز راست هستيم و اگر تو کجی کنی، ما هم دچار کجی می شويم.

   صحیح استبه روایت ترمذی
5. ۳۶۰۲

   گفتم: یا رسول الله، [راه] نجات چیست؟ فرمود: «امْلِكْ عَلَيْكَ لِسَانَكَ، وَلْيَسَعْكَ بَيْتُكَ، وَابْكِ عَلَى خَطِيئَتِكَ»: «زبانت را نگه‌دار و [خلوت و عبادت در] خانه‌ات را بر خود لازم بگير و بر گناهت گریه کن

   صحیح استبه روایت ترمذی و احمد
6. ۳۶۰۸

   بنده سخنی در جهت رضايت الله متعال می گويد که توجه چندانی بدان ندارد اما به موجبِ آن الله متعال بر درجاتش می افزايد. و بنده سخنی بر زبان می آورد که موجب خشم الله متعال است حال آنکه اهمیت چندانی به آن نمی دهد، اما به سبب آن در دوزخ سقوط می کند.

   هر دو روایت آن صحیح استبه روایت ابن ماجه - به روایت بخاری - به روایت ترمذی - به روایت احمد - به روایت مالک
7. ۵۳۲۶

   آیا می‌دانید که غیبت چیست؟» گفتند: الله و رسولش آگاه‌ترند. فرمود: «ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ»: «یاد کردن از برادرت بگونه‌ای که دوست ندارد

   صحیح استبه روایت مسلم
8. ۵۳۷۱

   در روز قیامت هیچ چیز در ترازوی مؤمن سنگین‌تر از اخلاق نیک نیست و الله بر زشت‌خوی بددهان خشم می‌گیرد

   صحیح استبه روایت ابوداوود و ترمذی
9. ۵۳۷۳

   «يکی از گناهان کبيره اين است که شخصی به پدر و مادرش دشنام دهد». گفته شد: ای رسول خدا، آیا کسی به پدر و مادرش دشنام می دهد؟ فرمود: «بله؛ به پدر کسی دشنام می دهد و او نيز در مقابل به پدرش دشنام می دهد، به مادر کسی دشنام می دهد و او در مقابل به مادرش دشنام می دهد».

   صحیح استمتفق علیه
10. ۵۵۱۹

    وای به حال کسی که در سخن گفتن دروغ می گوید تا دیگران را بخنداند؛ وای به حال او، وای به حال او.

    حسن استبه روایت ترمذی - به روایت نسائی - به روایت ابوداوود - به روایت احمد
11. ۵۶۵۲

    هرگز کسی از شما آرزوی آرزوی مرگ نکند؛ اگر نيکوکار است، چه بسا بر نيکی هايش بيفزايد و اگر گنه کار است، شايد توفيق توبه بيابد.

    صحیح استمتفق علیه
12. ۵۷۳۴

    رسول الله صلى الله عليه وسلم شنيد که شخصی از مرد ديگری تعريف می کند و در مدحِ او مبالغه می نمايد؛ پس فرمود: «أهْلَكْتُمْ- أوْ قَطَعْتُمْ- ظَهْرَ الرَّجُلِ»: «او را نابود کرديد- يا - پُشت او را شکستيد».

    صحیح استمتفق علیه
13. ۵۷۳۵

    وای بر تو، گردن دوستت را شکستی.

    صحیح استمتفق علیه
14. ۵۹۳۰

    بدترين اسم ها نزد الله متعال، نام کسی است که خود را شاهنشاه ناميده باشد، درحالی که هيچ مالکی بجز الله وجود ندارد.

    صحیح استبه روایت مسلم - متفق علیه
15. ۵۹۳۶

    سوگند خوردن [در معامله]، باعث فروش رفتن کالا و از بین رفتنِ [برکتِ] سود است

    صحیح استبخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
16. ۶۳۷۹

    هرکس سوگند یاد کرد و در سوگندش گفت: قسم به لات و عُزّیٰ، باید بگوید: لا اله الا الله؛ و هرکس به دوستش بگوید: بیا تا قمار کنیم، باید صدقه دهد

    صحیح استبخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
17. ۶۹۸۴

    شايسته ی هيچ صدّيقی نيست که لعنت کننده باشد.

    صحیح استبه روایت مسلم
18. ۶۹۸۵

    يکديگر را به دوری از رحمتِ الله و خشمِ او و به آتش دوزخ، لعن و نفرين نکنيد.

    حسن استبه روایت ترمذی - به روایت ابوداوود - به روایت احمد
19. ۶۹۸۶

    وقتی بنده چيزی - يا کسی - را لعنت می کند، نفرينش به آسمان بالا می رود و دروازه های آسمان بر آن بسته می شود؛ آنگاه به زمين می آيد و درهای زمين هم بر آن بسته می گردد؛ سپس به چپ و راست می رود و چون راهی نمی يابد، به کسی که لعنت شده بازمی گردد، اگر سزاوارش باشد؛ وگرنه لعنت به گوينده اش برمی گردد.

    صحیح استبه روایت ابوداوود
20. ۶۹۸۷

    بارِ شتر را برداريد و رهايش کنيد که لعنت شده است.

    صحیح استبه روایت مسلم