Hadisai

Annabi-Tsira da Amincin Allah su tabbata a gareshi- ya hana Usman Dan Mazoun Kyamar Aure don Ibada kawai, da kuma yai masa Izini da Mun kebanta da shi

Majiya: HadeethEnc.com, Hausa v1.25.0

Ingantacce neBukhari da Muslim suka Rawaito shi

Rubutun Larabci

عن سعد بن أبي وقاص رضي الله عنه قال: رد رسول الله صلى الله عليه وسلم على عثمان بن مظعون التَّبَتُّلَ، ولو أذن له لاختَصَيْنَا.

Fassara

Daga Sa'ad Dan DanAbiwaqqas-Allah ya yarda- Ya ce: "Annabi-Tsira da Amincin Allah su tabbata a gareshi- ya hana Usman Dan Mazoun Kyamar Aure don Ibada kawai, da kuma yai masa Izini da Mun kebanta da sh"

Sharhi

Sa'ad Dan abu Wakkas ya rawaito cewa usman Dan maz'oun sabida tsananin kwadayinsa da Ibada, yayi niyyar kawai ya yanke komai na rayuwa ya kama Ibada, sai ya nemi Iinin Anabi cikin hakan ace ya nisanci Mata kuma ya kama bautar Allah bai yi masa Izinin hakan ba, domin barin dadin rayuwa da kama Ibada kawai, yana daga cikin shishigi a addinikuma wannan Rahabaniyya (Maluntar Kiristoci) wadda Sharia tayi hani da ita, kuma Addini na gaskiya shi ne tsayawa da aikin Allah na Ibada da kuma bawa jiki hakkinsa da jin dadin rayuwa, sabida haka cewa Annabi da yayi Izini ga Usman da dayawa daga cikin masu himmar Ibada sunyi hakan.

Sharhi: العربية

روى سعد بن أبي وقاص رضي الله عنه : أن عثمان بن مظعون من شدة رغبته في الإقبال على العبادة، أراد أن يتفرغ لها ويهجر ملاذَ الحياة. فاستأذن النبي صلى الله عليه وسلم في أن ينقطع عن النساء ويقبل على طاعة الله تعالى فلم يأذن له، لأن ترك ملاذّ الحياة والانقطاع للعبادة، من الغُلو في الدين والرهبانية المذمومة. وإنما الدين الصحيح هو القيام بما لله من العبادة مع إعطاء النفس حظها من الطيبات، ولذا فإن النبي صلى الله عليه وسلم لو أذن لعثمان، لاتبعه كثير من المُجدّين في العبادة.

  • النهي عن الاختصاء، والحكمة في المنع إرادة تكثير النسل ليستمر جهاد الكفار، وإلا لو أذن في ذلك لأوشك تواردهم عليه فينقطع النسل فيقل المسلمون بانقطاعه ويكثر الكفار، وذلك خلاف المقصود من البعثة المحمدية.
  • النهي عن الخصاء نهي تحريم في بني آدم بلا خلاف.
  • النهي عن التبتل الذي هو التشديد على النفس بتجنب النكاح.
  • عدم الإِقدام على ما تحدثه النفوس من غير سؤال العلماء عنه، وترك التنطع، وتعاطي الأمور الشاقة على النفس، والتسهيل في الأمر، وترك المشقة وعدم المنع من الملاذ خصوصًا إذا قصد بها تذكر نعم الله -تعالى- على عبده.

Maudu'ai

Ba da rahoton kuskure

Ƙari