Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن أنَسُ بنُ مالك رضي الله عنه قال: «أَنَّ جَارِيَةً وُجِدَ رَأْسُهَا مَرْضُوضاً بَيْنَ حَجَرَيْنِ، فَقِيلَ من فَعَلَ هَذَا بِك: فُلانٌ، فُلانٌ؟ حَتَّى ذُكِرَ يَهُودِيٌّ، فَأَوْمَأَتْ بِرَأْسِهَا، فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْترف، فَأَمَرَ النَّبِي صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَضَّ رَأْسَهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ». وَلِمُسْلِمٍ وَالنَّسَائِيَّ «أَنَّ يَهُودِيّاً قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ، فَأَقَادَهُ رَسُولُ الله».
Çeviri
Enes b. Mâlik -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Cariyenin biri başı iki taş arasında ezilmiş bir şekilde bulundu. Bunu sana falanca falanca mı yaptı? diye sorulduğunda Yahudi bir kişi zikredildiğinde cariye başıyla evet işareti yaptı. Yahudiyi yakaladılar ve suçunu itiraf etti. Bunun üzerine Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- yahudinin başının iki taş arasında ezilmesini emretti. Muslim ve Nesaî'de: Yahudi cariyeyi zinet eşyası için öldürmüştü. Bunun üzerine Rasûlullah kısas gereği onu öldürdü.
Açıklama
Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- zamanında başı iki taş arasında ezilmiş bir cariye bulundu ve can çekişiyordu. Ona bunu kimin yaptığını düşündükleri kimselerin ismini sayarken yahudi birisinin isnimi zikrettiler. Başı ile ima ederek evet dedi. O yahudi başını taşla ezerek bu hale getirmişti. Onun öldürülmesiyle itham ediliyordu. Onu alıp sorguya çektiklerinde gümüş zinetinden dolayı onu öldürdüğünü itiraf etti. Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- yaptının aynısı ile cezalandırılmasını emretti. Yahudinin başı iki taş arasında ezildi.
Açıklama: العربية
وُجِد على عهد النبي صلى الله عليه وسلم جاريةٌ قد دُقَّ رأسها بين حَجَرين و بها بقية من حياة، فسألوها عن قاتلها يُعدِّدون عليها من يظنون أنهم قتلوها، حتى أتَوا على اسم يهودي فأومأت برأسها أي نعم، هو الذي رضَّ رأسها، فصار متهماً بقتلها، فأخذوه وقرروه حتى اعترف بقتلها، من أجل حُلي فضة عليها فأمر النبي صلى الله عليه وسلم أن يُجازَى بمثل ما فعل، فرُضَّ رأسه بين حجرين.
- أن الرجل يُقتَل بالمرأة.
- القاتلُ يُقتَل بمثلِ ما قَتَلَ به، إلا في المحرم كالتحريق والقتل بفعل الفاحشة.
- قبول قول الْمَجْنِي عليه في اتهام أحد فيقرر ويحبس حتى يقر.
- قتل الذِّمي بالمسلم.
- يشهد لهذا الحديث قوله -تعالى-: (وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ).
- ثبوت القصاص في القتل بالمثقل، كالحجر، وأنه لا يختص بالمحدد، كالسيف، وهو مذهب الجمهور.