Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما قال: «لَمْ أَرَ النبِيَّ -صلَّى الله عليه وسلَّم يَستَلمُ- منَ البيتِ إِلا الرُّكنَينِ اليَمَانِيَينِ».
Çeviri
Abdullah b.Ömer -radıyallahu anhuma- şöyle demiştir: "Ben Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'i iki Rükn-i Yemânî'den başkasını (eliyle) meshederken görmedim."
Açıklama
Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- Kabe'nin dört köşesinden sadece Rükn-i Esved'i (Hacer'ü'l-Esved'in olduğu köşe) ve Rükn-i Yemâni'yi istilam etmiştir. Kâbe'nin dört köşesi vardır. Doğu köşesinde iki fazilet bulunmaktadır: 1- İbrahim -aleyhisselam-'ın attığı temeller üzerine bina edilmiştir. 2- Hacer'ü'l-Esved bu kısımdadır. Rükn-i Yemâni'nin bir fazileti vardır. O da İbrahim -aleyhisselam-'ın attığı temeller üzerine bina edilmiş olmasıdır. Şâmi ve Irakî köşelerinin böyle bir özelliği yoktur. Bu ikisinin yapılması İbrahim -aleyhisselam-'ın yaptığı temellerin içinde kalmaktadır. Hacer'ü'l-Esved'i Kâbe'nin o iki köşesinden çıkarmıştır. Bundan dolayı Hacer'ü'l-Esved'i öpmek ve istilam etmek meşrudur. Rükn-i Yemâni'yi istilam etmek öpmeksizin meşrudur. Geri kalan iki rüknu ise öpmek ya da istilam etmek meşru değildir. Din ittiba etmek üzerine bina edilmiştir. Bidat ve sonradan uydurma şeyler üzerine bina edilmemiştir. Allah'ın dininde hikmetler ve sırlar vardır.
Açıklama: العربية
لم يكن النبي صلى الله عليه وسلم يستلم من الأركان الأربعة للكعبة إلا الركن الأسود والركن اليماني، فللبيت أربعة أركان، فللركن الشرقي منها فضيلتان: 1. كونه على قواعد إبراهيم. 2. وكون الحجر الأسود فيه. والركن اليماني له فضيلة واحدة، وهو كونه على قواعد إبراهيم. وليس للشامي والعراقي شيء من هذا، فإن تأسيسهما خارج عن أساس إبراهيم حيث أخرج الحجر من الكعبة من جهتهما؛ ولهذا فإنه يشرع استلام الحجر الأسود وتقبيله، ويشرع استلام الركن اليماني بلا تقبيل، ولا يشرع في حق الركنين الباقيين استلام ولا تقبيل، والشرع مبناه على الاتباع، لا على الإحداث والابتداع، ولله في شرعه حكم وأسرار.
- استحباب استلام الركنين اليمانيين.
- عدم مشروعية استلام غير الركنين اليمانيين من أركان الكعبة ولا غيرها من المقدسات.
- السنة كما تكون في الأفعال تكون كذلك في المتروكات، فإذا وُجِد سبب الفعل في عهد النبي -صلى الله عليه وسلم- فلم يفعل؛ دل هذا على أن السنة تركه.