Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عَنْ حُذَيْفَةَ رضي الله عنه قَالَ: كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْتَهَى إِلَى سُبَاطَةِ قَوْمٍ، فَبَالَ قَائِمًا، فَتَنَحَّيْتُ فَقَالَ: «ادْنُهْ» فَدَنَوْتُ حَتَّى قُمْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ.
Çeviri
Huzeyfe -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre: Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- ile birlikte olduğum bir zamanda tuvalet ihtiyacını gidermek istediğinde duvarın arkasında bir kavmin çöplüğüne vardı, orada ayakta bevletti. Ben kenara çekildim. Peygamber Efendimiz -aleyhisselam- bana: «Yaklaş» buyurdu. Ben de ökçelerinin yanında duruncaya kadar yaklaştım. Abdest aldı ve mestleri üzerine mesh etti.
Açıklama
Huzeyfe b. Yemân -radıyallahu anhumâ-, bir gün Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanındaydı, Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- tuvalet ihtiyacını gidermek için bir kavmin çöplerini attığı yere girdi. Burası insanların evlerden süpürdükleri çöp ve pislikleri attıkları yerdir. Burada ayakta idrar yaptı, genellikle oturarak idrarını yapardı. Bunun üzerine Huzeyfe -radıyallahu anh- yanından uzaklaştı ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ona «Yaklaş!» dedi. Böylece Huzeyfe -radıyallahu anh- onun arkasında ayaklarının arka kısmında duruncaya kadar yaklaştı ki, başka birisi onu görmesin ona bir perde olsun. Daha sonra Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- abdest aldı ve ayaklarını yıkayacağı zaman, -ince deri ve benzeri ayağa giyilen ve aşık kemiklerini örten- meshlerin üzerine mesh etmekle yetindi ve onları çıkarmadı.
Faydalar
- Meshlerin üzerine mesh etmenin meşru oluşu ifade edilmiştir.
- İdrarını yapan kişinin üzerine bir şey sıçramaması şartıyla ayakta idrar yapmak caizdir.
- Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- çöp atılan ve evlerin süpürülmesinden çıkan pisliklerin döküldüğü mekânı seçmiştir. Çünkü bu yer yumuşak bir zemin olduğu için idrar yapan kişinin üzerine idrarı sıçramaz.
Açıklama: العربية
يُخبِرُ حذيفةُ بن اليمان رضي الله عنهما أنه كان مع النبي صلى الله عليه وسلم، فأراد صلى الله عليه وسلم أن يَتبوَّل، فدخل سباطة قوم؛ وهي الموضع الذي يُلقى فيه القمامة والتراب الذي يكنس من المنازل، فتبول وهو واقف، وكان غالب عادته أن يبول قاعدًا. فتباعد عنه حذيفة، فقال له صلى الله عليه وسلم: اقترب، فاقترب حذيفة منه حتى قام خلفه عند مؤخر قدميه؛ ليكون كالسترة له عن النظر إليه في تلك الحالة. ثم توضأ صلى الله عليه وسلم، وعند غسل الرجلين، اكتفى بالمسح على خفيه -وهما ما يلبس في الرجل من جلد رقيق ونحوه ويكون ساترًا للكعبين- ولم يخلعهما.
- مشروعية المسح على الخفين.
- جواز البول قائمًا بشرط أن لا يصيبَه منه شيء.
- اختيار النبي صلى الله عليه وسلم السباطة وهي مكان المزبلة والكناسة لأنها في الغالب سهلة لا يرتد فيها البول على البائل.