Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن أبي سعيد الْخُدْرِيِّ رضي الله عنه مرفوعًا: (إذا صلَّى أحدكم إلى شيء يَسْتُرُهُ من الناس، فأراد أحد أن يَجْتَازَ بين يديه فَلْيَدْفَعْهُ، فإن أبى فَلْيُقَاتِلْهُ؛ فإنما هو شيطان).
Çeviri
Ebû Said -radıyallahu anh-'dan merfû olarak rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «İçinizden biri kendisini, gelen geçen insanlardan koruyacak bir sütreye karşı namaza durup da biri önünden geçmeye kalkacak olursa onu itip uzaklaştırsın; şayet dinlemez dayatırsa onunla mücadele etsin; çünkü o ancak bir şeytandır.»
Açıklama
Şarî (Allah ve rasûlü) bütün işlerde ihtiyatlı olmayı emretmiştir. Din ve dünya işlerinin en önemlisi namazdır. Bundan dolayı hikmetli şeriat koyucu kişiyi, namaza özen göstermeye ve namaza durduğunda insanlardan kendisini koruyacak bir sütre edinmeye teşvik etmiştir. Böylece insanlar, onun önünden geçerek namazını bozamazlar. O, Rabbi ile münacaat etmeye yönelir. Eğer bir kimse namaz kılanın önünden geçerse, geçen kimseyi hafifçe eliyle iter. Eğer bu yavaş itmeyle geri durmazsa artık onun hürmeti düşmüş ve o kimse haddi aşan bir kimse olmuştur. Düşmanını durdurma yolu eliyle onu itmesidir. Önünden geçmeye çalışanın yaptığı amel, insanların ibadetlerini ifsat etmek isteyen ve namazlarında onları yanıltmaya çalışan şeytanların amelindendir.
Açıklama: العربية
يأمر الشرع باتخاذ الحزم والحيطة في الأمور كلها، وأهم أمور الدين والدنيا الصلاة، لذا حثَّ الشارع الحكيم على العناية بها واتخاذ السُتْرة لها إذا دخلَ المصلي في صلاته لتستره من الناس، حتى لا ينقصوا صلاته بمرورهم بين يديه، وأقبل يناجي ربه، فإذا أراد أحد أن يجتاز بين يديه، فليدفع بالأسهل فالأسهل، فإن لم يندفع بسهولة ويسر، فقد أسقط حرمته، وأصبح معتدياً، والطريق لوقف عدوانه، المقاتلة بدفعه باليد، فإن عمله هذا من أعمال الشياطين، الذين يريدون إفساد عبادات الناس، والتلبيس عليهم في صلاتهم.
- مشروعية السترة للمصلى لِيَقيَ صلاته من النقص أو القطع.
- مشروعية قربه منها، ليتمكن من رَدّ من يمر بينه وبينها، ولئلا يضيق على المارَّة.
- تحريم المرور بين المصلي وبين سُتْرته؛ لأنه من عمل الشيطان.
- منع من يريد المرور بين المصلى وبين سترته، ويكون بإشارة أو تسبيح أوَّلاً، فإن لم يندفع، منع ولو بِدَفعه، لأنه معتدٍ.
- أن المدفوع بعد التنبيه والرفق معه إذا رفض وتسبب موته من الدفع فليس على الدافع ذنب ولا قصاص؛ لأن دفعه مأذون فيه، وما ترتب على المأذون فيه، غير مضمون.
- مشروعية الحركة في الصلاة لمصلحتها.
- يؤخذ منه أن الدفع لا يجوز إلا إذا صلى إلى سُتْرة معتبرة شرعاً.
- جواز إطلاق لفظ الشيطان على من فتن شخصا في دينه.
- يؤخذ منه مشروعية الدفع في الحرم المكي لعموم الحديث.