Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن أبي موسى الأشعري رضي الله عنه قال: ((أتَيتُ النبي صلى الله عليه وسلم وهو يَسْتَاكُ بِسِوَاك رَطْب، قال: وطَرَفُ السِّوَاك على لسانه، وهو يقول: أُعْ، أُعْ، والسِّوَاك في فِيه، كأنَّه يَتَهَوَّع)).
Çeviri
Ebû Mûsâ el-Eş'arî -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanına geldim taze misvakla dişlerini misvaklıyordu. Misvakı diline koymuş olduğu halde diline sürterken; öö, ööö diyordu. Sanki öğürüyordu.(Midesi bulanmış da kusuyormuş gibi ses çıkarıyordu.)
Açıklama
Ebû Mûsâ el-Eş'arî -radıyallahu anh- Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanına geldiğinde O'nun, yaş misvakla dişlerini fırçaladığını görmüş ve bize aktarmıştır. Yaş olan misvağın temizliği daha kâmildir. Ağızda dağılıp, eziyet vermez. Misvağı diline koyup misvaklamada öyle mübalağa yapmış ki, sanki midesi bulanmış da kusuyormuş gibi ses çıkarmıştır.
Açıklama: العربية
يذكر أبو موسى الأشعرى رضي الله عنه : أنه جاء إلى النبي صلى الله عليه وسلم ، وهو يستاك بسواك رطب؛ لأن إنقاءه أكمل؛ فلا يتفتت في الفم؛ فيؤذى، وقد جعل السواك على لسانه، وبالغ في التسوك، حتى كأنه يتقيأ.
- مشروعية السواك بالعود الرطب، وأن السواك من العبادات والقربات.
- جواز التسوك في حضرة الناس.
- مشروعية أن يستعمل السواك في لسانه، في بعض الأحيان، كما يكون على اللثة والأسنان.
- مشروعية المبالغة في التسوك؛ لأن في المبالغة كمال الإنقاء.