Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه قال: «نهى رسول الله صلى الله عليه وسلم عن صوم يومين: الفطر والنحر، وعن اشْتِمَالِ الصَّمَّاءِ، وأن يَحْتَبِيَ الرجل في الثوب الواحد، وعن الصلاة بعد الصبح والعصر».
Çeviri
Ebû Said -radıyallahu anh-'dan merfû olarak rivâyet edildiğine göre: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- iki günün orucundan men etmiştir: (Bunlar) ramazan bayramı günü ve kurban bayramı günüdür. İki türlü giyinişten men etmiştir: (Bunlar) tek bir kumaşa bürünerek (ellerini çıkaracağı bir açıklık bırakmamak) ve tek elbise içerisinde dizleri dikerek oturmaktır. İki vakitteki namazdan da men etmiştir: (Bunlar da) sabah ve ikindiden sonra kılınan (nafile) namazdır.
Açıklama
Bu hadiste Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-, iki günde tutulan orucu, iki türlü elbiseyi giymeyi ve iki namazı yasaklamıştır. Orucun tutulması haram olan iki gün; ramazan bayramı günü ile kurban bayramı günüdür. Bu günlerde orucun haram kılınmasının hikmeti bu günlerin yeme içme günleri olması sebebiyle oruç tutmanın bu günlerde uygun olmamasıdır. İki elbise; tek bir kumaşa bürünerek (ellerini çıkaracağı bir açıklık bırakmamak) ve tek elbise içerisinde dizleri dikerek oturmanın yasaklanmasına gelince, Buhari'deki rivayette: «Eğer fercini örtecek bir kısmı yok ise» olarak beyan edilmiştir. İki namaz; sabah namazının ve ikindi namazının farzından sonra kılınan namazlardır. Bu, güneşin doğuşu ve batışında güneşe secde eden kafirlere benzemeye set çekmek içindir. Ancak bu iki vakitte kılınmayan farz namazların kılınması ve bir sebebe binaen kılınan namazların (abdest namazı, Tahiyyetu'l-mescid gibi) kılınması caizdir (bunlar yasak kapsamı dışındadır).
Açıklama: العربية
نهى النبي صلى الله عليه وسلم في هذا الحديث، عن صيام يومين، وعن لبستين، وعن صلاتين. فأما اليومان المحرم صومهما، فيوم الفطر، ويوم النحر، وحكمة تحريم الصيام فيهما أنه لا يناسب الصوم في يوم الأكل والسرور. وأما اللبستان، فاشتمال الصَّمَّاءِ، والِاحْتِبَاء بثوب واحد، وهو أن يقعد الرجل على إليتيه وينصب ساقيه ويشدهما بيديه أو بثوب واحد، وأما اشتمال الصماء فهو أن يرتدي الرجل ثوبًا ليس له منافذ، وقد قُيد في رواية البخاري: " إذا لم يكن على فرجه منه شيء". وأما الصلاتان، فالصلاة بعد صلاة الصبح، والصلاة بعد صلاة العصر؛ لسد الذريعة عن التشبه بالكفار الذين يسجدون للشمس عند طلوعها وعند غروبها، ولكن يجوز أن يصلي فيهما الفريضة إذا لم يصلها وكذلك ذوات الأسباب.
- النهي عن هذه الأشياء الأربعة التي جاء بها الحديث.
- النهي عن صيام العيدين، وعن الصلاة بعد الصبح والعصر، من باب التحريم.
- النهي عن اللبستين، للكراهة، ما لم تنكشف معه العورة فيحرم.
- النهي عن التطوع بالصلاة بعد صلاتي الظهر والعصر، مالم تكن من ذوات الأسباب، كتحية المسجد ونحوها.
- مراعاة الشارع مصالح العباد في كل شيء.
- الحكمة في التشريع الإسلامي.
- حرص النبي -صلى الله عليه وسلم- على البعد عن مشابهة الكفار.