Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ نَسِيَ وَهُوَ صَائِمٌ، فَأَكَلَ أَوْ شَرِبَ، فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ، فَإِنَّمَا أَطْعَمَهُ اللهُ وَسَقَاهُ».
Çeviri
Ebû Hureyre -radıyallahu anh-’dan rivayet edildiğine göre, o şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Kim, oruçlu olduğunu unutup yer veya içerse, orucunu tamamlasın. Çünkü onu, Allah yedirip içirmiştir.»
Açıklama
Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-, ister farz ister nafile olsun, oruçlu iken unutarak bir şey yiyen veya içen kimsenin orucunu tamamlaması ve bozmaması gerektiğini açıklamıştır. Çünkü o kimsenin bilerek orucunu bozmak istemediğini, bilakis bunun Allah'ın kendisine gönderdiği, yedirip içirdiği bir rızık olduğunu bildirmiştir.
Faydalar
- Unutarak yiyip içen kimsenin orucunun geçerli olduğu bildirilmiştir.
- Bir kimsenin unutarak yemesinde veya içmesinde bir günah yoktur. Çünkü bu, kendisinin bilinçli bir seçimi değildir.
- Allah'ın kullarına lütufta bulunduğu, onlara kolaylık gösterdiği, onlardan zorluk ve sıkıntıyı kaldırdığı aktarılmıştır.
- Oruçlu kişi, orucu bozan şeylerden herhangi biriyle ancak üç şart gerçekleştiğinde orucunu bozmuş sayılır: Birincisi, hükmü bilmesi gerekir; eğer bilmiyor ise orucu bozulmaz. İkincisi, hatırlıyor olması gerekir; eğer unutmuşsa orucu sahihtir ve ona kaza gerekmez. Üçüncüsü, kendi iradesiyle hareket etmesi, zorlanma ve baskı altında olmaması gerekir; yani orucu bozan şeyi kendi tercihiyle yapmış olması gerekir.
Açıklama: العربية
بَيَّنَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم أنَّ مَن أَكَلَ أو شرب ناسيًا وهو في صوم فريضة أو تطوّع فلْيُتمّ صومَه ولا يُفطر؛ لأنه لم يَتَقَصَّد الفطر، وإنما هو رِزْقٌ ساقَه الله إليه وأطعمه وسَقَاه.
- صحة صوم من أكل أو شرب ناسيًا.
- ليس على من أكل أو شرب ناسيًا إثم؛ لأنه ليس باختياره.
- لُطْفُ الله بعباده والتيسير عليهم ورَفْع المشقّة والحَرَج عنهم.
- لا يُفطِر الصائم بشيء من المفطِّرات إلا إذا توافرت ثلاثة شروط: الأول: أن يكون عالمًا، فإن كان جاهلًا لم يفطر، الثاني: أن يكون ذاكرًا، فإن كان ناسيًا، فصيامه صحيح ولا قضاء عليه، الثالث: أن يكون مختارًا لا مُكرَهًا بأن يتناول المفطِّر باختياره.