Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن جابر بن عبد الله، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "إذا خطبَ أحدُكم المرأة، فإن استطاع أن ينظر إلى ما يدعوه إلى نِكاحها فَلْيَفْعَلْ". فخطبتُ جارية فكنت أتَخَبَّأُ لها، حتى رأيتُ منها ما دَعاني إلى نِكاحها فتزَوجتُها.
Çeviri
Câbir b. Abdullah -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:"Biriniz bir kadına dünürlük yaptığı zaman kendisini o kadınla evlenmeye sevkeden azalara bakmaya imkân buluyorsa; bunu yapsın. (Câbir) dedi ki: "Ben bir cariyeyle evlenmek istedim, bunun üzerine (onun haberi olmadan görebilmek için) onu gizli gizli gözetlemeye başladım. Nihayet beni kendisiyle evlenmeye sevkeden azalarını gördüm de onunla evlendim.
Açıklama
Bu hadis, evlenilmek istenen kadına evlenmeden önce bakılmasının müstehap olduğuna delalet etmektedir. Ancak yüze ve ellere bakmak mübahtır. Çünkü yüze bakılarak güzel mi çirkin mi olduğu anlaşılır. Ellere bakılarakta bedenin üretken olup olmadığı anlaşılır. Alimlerin çoğunluğunun mezhebi budur. Kadının bu bakmaya razı olma şartı söz konusu değildir. Bilakis Câbir -radıyallahu anh-'ın yaptığı gibi haber vermeden onun dikkatsiz olduğu bir zamanda yapılabilir. Eğer kadına bakması mümkün olmadı ise güvendiği bir kadını yollayıp, ona baktırması, sonrada onun vasfını kendisine haber vermesini istemesi güzeldir. Bunun meşru kılınması, aralarında ülfet oluşması için en evla yoldur. Birbirini gördükten sonra evlenmeleri genellikle sonrasında pişman olmaya sebebiyet vermez.
Açıklama: العربية
دل الحديث على استحباب تقديم النظر إلى التي يُراد نِكاحها، والنظر يباح إلى الوجه والكفين، لأنه يستدل بالوجه على الجمال أو ضده، وبالكفين على خصوبة البدن أو عدمها، وهذا مذهب الأكثر، ولا يشترط رضا المرأة بذلك النظر، بل له أن يفعل ذلك في غفلتها، ومن غير تقدم إعلام كما فعله الصحابي جابر رضي الله عنه ، وإذا لم يمكنه النظر استحب له أن يبعث امرأة يثق بها تنظر إليها وتخبره بصفتها، إنما شُرع ذلك لأنه أولى وأرغب أن يُؤلف بينهما، لأن زواجهما إذا كان بعد معرفة فلا يكون بعدها غالبا ندامة.
- أنَّ الجمال الظاهري مطلبٌ من مطالب النكاح.
- إذا كان الجمال أمراً مطلوبًا مرغوبًا، فيه فإنَّ المستحب هو أن ينظر إليها إذا عزم على خطبتها، واعتقد إجابته إلى ذلك، وهي أيضًا تنظر إليه وتسمع منه.
- أن النظر إلى المخطوبة لا يحتاج إلى إذنها.
- الحكمة من ذلك أنَّه أحرى أن يكتب الوئام بينهما.
- أنه يجوز للمرأة أيضًا أن تنظر إلى خاطبها؛ فإنه يعجبها منه مثل ما يعجبه منها.
- أن هذا مما يُستثى من تحريم نظر وجه الأجنبيّة للضرورة.
- سُمُوُّ الشريعة الإسلامية، حيث يطلب من الإنسان ألا يدخل في أمر إلا على بصيرة.