Hadis

'Sadakanın en hayırlısı ihtiyaç fazlası maldan verilendir. sadakadır.Veren al alan elden üstündür.Biriniz nafakası kendine ait olandan başlasın.

Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0

Sahih Hadisİbn Hibbân rivayet etmiştir - Buhârî rivayet etmiştir

Arapça metin

عن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "خير الصدقة ما كان عن ظَهْر غِنى، واليدُ العُليا خيرٌ مِن اليد السُّفلى، وليَبدأْ أحدُكم بِمَن يَعول". تقول امرأته: أنْفِقْ علَيَّ، وتقول أمُّ ولده: إلى مَن تَكِلُني، ويقول له عَبْدُه: أطْعِمْنِي واسْتَعْمِلْنِي.

Çeviri

Ebu Hureyre -radıyallahu anh-'tan rivayet edildiğine göre Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:''Sadakanın en hayırlısı ihtiyaç fazlası maldan verilendir. sadakadır.Veren al alan elden üstündür.Biriniz nafakası kendine ait olandan başlasın.''Hanımı ona şöyle der:Bana ver.Ümmü veledi de şöyle der:Beni kime bırakıyorsun.Köleside der ki:Beni doyur,beni çalıştır.

Açıklama

Hadis sadakaların en faziletlisinin sadaka veren kişinin ailesinin ve ehlinin ihtiyaç duymadığı şeyden vermesi olduğunu beyan etmektedir.Kendi borcunu ödemek için de ihtiyacı yoktur.İnfak eden için yapılması öncelikli olan karısı,çocukları,köleleri gibi vermesi gerekli kişilerden başlamasıdır.Nafakayı yakınlarından saklayıp ta uzak olanlara vermesi doğru değildir.Yakın akrabalarını ve ona muhtaç olanları bırakıp uzak olanlara infak etmesi doğru değildir.Hadis bir kimsenin yanında kendi harcamaları ve elinin altındaki kişilerin harcamalarından arta kalırsa o fakirlerden ve ihtiyaç sahiplerinden uzak olanlara sadaka olarak vereceğini beyan etmiştir.Sonra da hadis infak etmenin faziletini açıklamış,veren el ve manevi ve hissi olarak infak edenin, alan kimseden daha üstün olduğunu beyan etmiştir.Bu da, o kişinin malından infak ettiğinden ve ihsanda bulunmasındandır.

Açıklama: العربية

بين الحديث أن أفضل الصدقات ما كان المتصدق به غير محتاج إليه لنفقةِ عياله وأهله، ولا يحتاجه لسداد دين عن نفسه، وأن الواجب على المُنفِق أن يبدأ بنفقات من يعول، كالزوجة والأولاد وما ملكت يمينه، وأنه لا ينبغي أن يحبس النفقة عنهم فيتصدق على البعيدين، ويترك الأقربين، ممن يعولهم وينفق عليهم. وبين الحديث أنه إنْ فَضُل عنده ما يزيد على نفقة من هم تحت يده، فإنه يتصدق على الأبعدين من الفقراء والمحتاجين، ثم بين الحديث فضل الإنفاق بأنَّ يدَ المُعطي والمنفق هي العُليا على يد الآخذ حسًّا ومعنًى؛ وذلك بما أنفق من ماله، وبذل من إحسانه.

  • فضل الصدقة, والترغيب في البذل والإنفاق.
  • فضل اليد العليا المنفقة أو المحسنة على اليد السفلى الآخذة أو السائلة.
  • أن أفضل الصدقة ما كان عن سعة وفضل وغنى بعد أن يؤدي ما يلزمه نحو أهله ومن يعول, ثم يجود بعد ذلك على البعيدين.
  • أنَّ الواجب على المُنفِق أن يبدأ بنفقات من يعول، فلا يذهب ليتصدق على البعيدين، ويترك الأقربين، ممن يعولهم وينفق عليهم.
  • وجوب الإنفاق على من ذكر من الزوجة والمملوك.
  • أنَّ نفقة الزوجة هي أوجب نفقة تجب عليه بعد النفقة على النفس؛ ذلك أنَّ الزوجة حبيسة عنده؛ كما قال -صلى الله عليه وسلم-: "هنَّ عَوان عندكم"؛ أي: أسيرات.
  • أنَّ الذي يعسر بنفقة زوجته عليه أن يفارقها بطلاق أو خلع أو فسخ، وذلك راجع إلى رغبتها وطلبها.

Konular

Hata bildir

Daha fazla