Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن عائشة رضي الله عنها قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا يَحِلّ دمُ امرئ مسلم، يشهد أن لا إله إلا الله، وأن محمدًا رسول الله، إلا بإحدى ثلاث: رجل زَنَى بَعْدَ إِحْصَان، فإنه يُرْجَم، ورجل خرج مُحاربًا لله ورسوله، فإنه يُقَتُل، أو يُصلَّبُ، أو يُنفى من الأرض، أو يَقتلَ نفسًا، فيُقتلُ بها".
Çeviri
Âişe -radıyallahu anhâ-'dan; rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: "Allah'tan başka hak ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Rasûlü olduğuna şehadet eden müslüman birisinin kanı helal olmaz. Ancak şu üç husustan birisi dolayısıyla olması müstesna:Evlendikten sonra zina eden adam; o recmedilir.Allah'a ve Rasûlüne karşı savaşa çıkan adam; o, öldürülür veya asılır ya da ülkeden sürgün edilir.Bir insanı öldüren; o da öldürdüğü kişiye karşılık öldürülür.''
Açıklama
Hadiste "Allah'tan başka hak ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Rasûlü olduğuna şehadet eden müslüman birisinin kanının helal olmayacağına delil vardır.Onlardan kendilerini İslamdan dışarı çıkaracak iki şehadete ters düşecek şeylerden bir şey gözükmez.Çünkü kanun kouocu hikmetli olan Allah nefislerin korunması ve güvende olmasına önem vermiştir.Şeriatında onun için koruma ve gözetleme yapmıştır.Sonra O -Allah'a şirk koşmadan sonraki - en büyük günahı Allah Teâlâ'nın haram kıldığı nefsi öldürmek yapmıştır.Burada haram kıldı ifadesi Kelime-i Şehadet getiren bir Müslümanı öldürmek olup ancak üç şeyden birini işlerse o öldürülür:Birincisi:Allah ona evlenmeyi nasib ettiği halde zina eden.Ve şer-i bir nikahla namusunu koruduğu halde.İkincisi:Masum bir nefsi öldürmek için kast ederse ve onu düşmanca ve zalimce öldürürse.Üçüncüsü:Yol keserek,korkutarak,mallarını çalarak ve aralarında fesad çıkararak Müslümanların karşısına çıkan Allah ve Rasûlüne savaş açması.Bu kimse insanların şerrinden ve zulmünden rahata ermeleri için öldürülür,asılır ya da yaşadığı bölgeden uzaklaştırılır.
Açıklama: العربية
الحديث فيه الدلالة على حرمة دماء المسلمين الذين يشهدون أن لا إله إلا الله وأن محمدًا رسول الله، ولم يظهر منهم ما يخالف الشهادتين من نواقض الإسلام؛ لأن الشارع الحكيم حرص على حفظ النفوس وأمْنِها، فجعل لها من شرعه حماية ووقاية، ثم إنه جعل أعظم الذنوب -بعد الإشراك بالله- قتل النفس التي حرم الله تعالى قتلها. وحرم -هنا- قتل المسلم الذي أقر بالشهادتين إلا أن يرتكب واحدة من الخصال الثلاث: الأولى: أن يزني وقد مَنّ الله عليه بالإحصان، وأعفّ فرجه بالنكاح الصحيح. والثانية: أن يعمد إلى نفس معصومة، فيقتلها عدوانًا وظلمًا. فالعدل والمساواة لمثل هذا، أن يلقى مثل ما صنع إرجاعًا للحق إلى نصابه وردعًا للنفوس الباغية عن العدوان. والثالثة: الذي خرج على المسلمين محاربًا لله ورسوله، بقطع الطريق عليهم وإخافتهم وسلبهم وإيقاع الفساد فيهم، فهذا يقتل أو يُصلب أو يُنفى من الأرض، ليستريح الناس من شره وبغيه. فهؤلاء الثلاثة يقتلون؛ لأن في قتلهم سلامة الأديان والأبدان والأعراض.
- حرص الشارع الحكيم الرحيم على بقاء النفوس وأمنها، فجعل لها من شرعه حماية وصيانةً، فجعل أعظم الذنوب بعد الشرك قتل النفس التي حرَّم الله قتلها، وفي ذلك حَفِظَهَا من الاعتداء عليها.
- لم يبح المشرِّع قتل النفس المسلمة إلاَّ بإحدى هذه الخصال الثلاث.
- تحريم فعل هذه الخصال الثلاثة أو بعضها، وأنَّ من فعل واحدة منها، استحق عقوبة القتل.
- أن عقوبة الزاني المحصن الرجم بالحجارة حتى الموت.
- أنَّ مَن قتل نفسًا معصومةً عمدًا عدوانًا، فهو مستحق للقصاص بشروطه.
- قوله: "زنى بعد إحصان" مفهومه: أنَّ البكر ليس حده الرجم، فقد جاء أن حده الجلد، كما في الآية الكريمة.
- أن المحارب لله ورسوله -صلى الله عليه وسلم- يُنكل بهذا النكال, القتل, والصلب, والنفي من الأرض, وبقي عقوبة رابعة لم تذكر في الحديث ولكنها ذكرت في الآية: {أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلَافٍ}.