Hadis

«Günahların en büyüğü Allah'a şirk koşmak, Allah'ın mekrinden emin olmak, Allah'ın rahmetinden ümit kesmek ve O'nun yardımı hakkında ümitsizliğe düşmektir.»

Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0

Bu hadisin isnadı sahihtirAbdurrezzâk rivayet etmiştir

Arapça metin

عن عبد الله بن مسعود رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: "أكبر الكبائر: الإشراك بالله، والأمن من مَكْرِ الله، والقُنُوطُ من رحمة الله، واليَأْسُ من رَوْحِ الله".

Çeviri

Abdullah b. Mesud -radıyallahu anh-'tan rivayet edildiğine göre Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Günahların en büyüğü Allah'a şirk koşmak, Allah'ın mekrinden emin olmak, Allah'ın rahmetinden ümit kesmek ve O'nun yardımı hakkında ümitsizliğe düşmektir.»

Açıklama

Bu hadiste Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-, büyük günahlardan sayılan günahları haber vermiştir. Bunlar; Allah Subhânehu'ya rububiyyetinde (rabliğinde) ve ubudiyetinde/kullukta ortak koşmaktır demiş ve büyük günahlardan haber vermeye şirk ile başlamıştır. Çünkü şirk; en büyük günahtır. Diğeri ise, Allah'tan ümit ve arzunun kesilmesidir. Çünkü bunda Allah'a karşı kötü zan beslemek ve Allah'ın rahmetinin genişliği hakkında bilgisiz olmak vardır. Nimetleri ile kulunu gaflet anında azaplandırana kadar istidrac yapmasından güvende olmaktır. Bu hadiste anlatılmak istenilen husus ifade edilenler ile büyük günahların sınırlandılrılmış olması değildir. Çünkü büyük günahlar çoktur. Ancak burada murad edilen günahların en büyüğünü açıklamaktır.

Açıklama: العربية

ذكر رسول الله -صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- في هذا الحديث ذنوبًا تعتبر من كبائر الذنوب، وهي: أن يُجعل لله سبحانه شريكٌ في ربوبيته أوعبوديته وبدأ به؛ لأنه أعظم الذنوب، وقطع الرجاء والأمل من الله؛ لأن ذلك إساءة ظنٍّ بالله وجهل بسعة رحمته، والأمن من استدراجه للعبد بالنعم حتى يأخذه على غفلة، وليس المراد بهذا الحديث حصر الكبائر فيما ذكر؛ لأن الكبائر كثيرة، لكن المراد بيان أكبرها.

  • انقسام الذنوب إلى كبائر وصغائر.
  • أن الشرك أعظم الذنوب وأكبر الكبائر.
  • تحريم الأمن من مكر الله -سبحانه- واليأس من رحمته، وأنهما من أكبر الكبائر.
  • جواز وصف الله -تعالى- بالمكر في مقابلة الماكرين، وهذه صفة كمال، والمذموم هو المكر بمن لا يستحق أن يُمكر به.
  • أن الواجب على العبد أن يكون بين الخوف والرجاء، فإذا خاف لا ييأس، وإذا رجا لا يأمن.
  • إثبات صفة الرحمة لله -تعالى- على وجه يليق بجلاله.
  • وجوب إحسان الظن بالله -عز وجل-.

Konular

Hata bildir

Daha fazla