Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عن علي بن أبي طالب رضي الله عنه مرفوعاً: «لاَ يُتْمَ بَعْدَ احْتِلاَمٍ، وَلاَ صُمَاتَ يوم إلى الليل».
Çeviri
Ali -radıyallahu anh-’dan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Allah Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-’den şunu ezberledim: «İhtilam olunduktan (büluğa erdikten) sonra yetimlik yoktur. Gündüzden geceye kadar da susmak yoktur.»
Açıklama
Birinci konu:Büluğa erdikten sonra yetimlik yoktur İkinci konu: Cahiliye zamanında bir ibadet olarak geceye kadar hiçbir şey konuşmadan susuyorlardı. Yani bir kimse geceleyin uykusundan kalkıyor ve güneş batıncaya kadar susup konuşmuyordu. Müslümanlar bundan yasaklandılar. Çünkü bu fiil, tesbih (subhanallah), tehlil (la ilahe illallah) ve tahmid (elhamdulillah), iyiliği emredip kötülükten alıkoymak ve Kur’an okumak gibi fiilleri terk etmeye sebebiyet verir. Aynı zamanda bu, cahiliye amellerinden bir amel olduğu için de yasaklanmıştır.
Açıklama: العربية
أولًا: لا يعتبر الشخص يتيمًا إذا بلغ. ثانيًا: كانوا في الجاهلية يدينون لله عز وجل بالصمت، فيظل يومه ساكتًا ولا يتكلم حتى تغيب الشمس، فنهى المسلمون عن ذلك؛ لأن هذا يؤدي إلى ترك التسبيح والتهليل والتحميد والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر وقراءة القرآن وغير ذلك، وأيضا هو من فعل الجاهلية فلذلك نهي عنه.
- وجوب مخالفة أعمال الجاهلية وأحوالها.
- ارتفاع اسم اليتيم عن البالغ، ويقتضي ذلك ارتفاع أحكامه.
- ليس من شعائر الدين التعبد بالصمت والإمساك عن الكلام فإنه حرام.