Kaynak: HadeethEnc.com, Türkçe v1.71.0
Arapça metin
عَنْ أَبِي حَمْزَةَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ -خَادِمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ، حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ»
Çeviri
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hizmetçisi Ebû Hamza Enes b. Mâlik -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre, Nebî -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Sizden biriniz kendisi için istediği şeyi din kardeşi için de istemedikçe (kâmil manada) iman etmiş olmaz.»
Açıklama
Peygamber Efendimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- bir Müslümanın, din ve dünya işlerinde itaat ve iyiliklerden kendisi için sevdiği şeyleri kardeşi için de sevmedikçe, kendisi için hoşlanmadığı şeylerden kardeşi için de hoşlanmadıkça tam imana sahip olamayacağını haber vermiştir. Bir Müslüman, kardeşinin dininde bir eksiklik görürse, onu ıslah etmek için çaba gösterir, onda bir hayır görürse onu destekler ve ona yardım eder. Dini ve dünyevi konularda kardeşine nasihat eder.
Faydalar
- Bir kimsenin, kendisi için sevdiği şeyi kardeşi için de sevmesinin farz oluşu ifade edilmiştir. Çünkü kardeşi için sevmediğinde imanın nefyedilmesi, bunun farz olduğuna delalet eder.
- Allah için kardeşlik, soy kardeşliğinden daha üstündür. Bundan dolayı bu kardeşliğin hakkı daha önce gelir.
- Hile yapmak, gıybet etmek, haset etmek; Müslümanın canına, malına, namusuna düşmanca göz dikmek gibi bu sevgiye aykırı her türlü söz ve eylem haramdır.
- Sevgiyi fiile dökmeyi teşvik eden "Kardeşi için" gibi bazı kelimeler kullanılmıştır.
- Kirmânî -rahimehullah- şöyle demiştir: “Kişinin, kendisi için hoşlanmadığı bir kötülüğü kardeşi için de istememesi imanın bir parçasıdır. Ancak bunu açıkça belirtmemiştir; çünkü bir şeyi sevmek, onun zıddını sevmemeyi gerektirir. Bu nedenle, bunu açıkça ifade etmeye gerek duymamıştır.”
Açıklama: العربية
بَيَّنَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم أنّه لا يَتَحقّق الإيمانُ الكامل لأحدٍ من المسلمين حتى يُحبَّ لأخيه ما يحب لنفسه من الطاعات وأنواع الخيرات في الدين والدنيا، ويكره له ما يكره لنفسه، فإن رأى في أخيه المسلم نقصًا في دينه، اجتهد في إصلاحه، وإنْ رأى فيه خيرًا سدَّده وأعانه، ونصحَه في أمر دينِه أو دنياه.
- وجوب محبة المرء لأخيه ما يحبُّ لنفسه؛ لأن نفي الإيمان عمن لا يحب لأخيه ما يحب لنفسه يدل على وجوب ذلك.
- الأُخوّة في الله فوق أخوّة النسب، فحقُّها أوجب.
- تحريم كل ما ينافي هذه المحبة من الأقوال والأفعال كالغش والغيبة والحسد والعدوان على نفس المسلم أو ماله أو عرضه.
- استخدام بعض الألفاظ المحفِّزة على الفعل؛ لقوله "لأخيه".
- قال الكِرْماني رحمه الله: ومن الإيمان أيضًا أنْ يُبغِضَ لأخيه ما يبغض لنفسه من الشر، ولم يذكره؛ لأنَّ حب الشيء مستلزم لبغض نقيضه، فترك التنصيص عليه اكتفاء.