منبع: HadeethEnc.com, فارسی v۱.۳۰.۰
متن عربی
عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَ الْمُؤْمِنُ بِالطَّعَّانِ وَلاَ اللَّعَّانِ وَلاَ الفَاحِشِ وَلاَ البَذِيءِ».
ترجمه
از عبدالله بن مسعود ـ رضی الله عنه ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «لَيْسَ المُؤْمِنُ بِالطَّعَّانِ وَلَا اللَّعَّانِ وَلَا الفَاحِشِ وَلَا البَذِيءِ»: «مومن، طعنه‌زن، لعنت‌كننده، بددهن و بدرفتار [و بیشرم] نيست».
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر داده است که شان مؤمن کامل الایمان این نیست که دربارهٔ اصل و نسب مردم عیب‌جویی کند و بسیار دشنام دهد و لعنت کند و کردار و گفتارش زشتی داشته باشد که منافی حیاست.
فواید
- نفی ایمان در نصوص شرعی تنها برای انجام کار حرام یا ترک واجب آمده است.
- تشویق به حفظ اعضا و جوارح و پاک نگه داشتن آن از گناه، به ویژه زبان.
- سندی می‌گوید: «آوردن صیغهٔ مبالغه‌ی (طَعّان و لَعّان) بر این دلالت دارد که طعن و لعن اگر کم باشد و علیه کسی که شایستهٔ آن است، به موصوف بودن به صفات اهل ایمان زیانی نمی‌رساند.
شرح: العربية
أَخْبَرَ النبيُّ صلى الله عليه وسلم أنه ليس مِن شَأنِ المؤمنِ الكامِلِ الإيمانِ أنْ يكونَ عيّابًا للناس في أنسابهم، ولا كثير الشتائم واللعن، ولا الفاحش بالفعل ولا بالقول الذي لا حياء له.
- نفيُ الإيمانِ في النصوص الشرعية لا يكون إلا لِفعل مُحرّم أو ترك واجب.
- الحث على حفظِ الجوارح وصونِها عن المساوئ، خاصة اللسان.
- قال السندي: وفي صيغة المبالغة في (الطعّان، واللعّان) دلالة على أن صدور الطعن واللعن على قِلَّة فيمن يستحق ذلك لا يضر في الاتصاف بصفات أهل الإيمان.