قضاوت

۱۴ نتیجه

1. ۲۹۵۹

   رسول الله صلی الله علیه وسلم سر و صدايی جلوی خانه اش شنيد.

   صحیح استمتفق علیه
2. ۲۹۸۰

   هر کس بر سوگندی در حالی که در آن دروغگوست، قسم بخورد تا با آن مال مرد مسلمانی را پایمال کند، الله را در حالی ملاقات خواهد کرد که بر او خشمگین است

   صحیح استبخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
3. ۲۹۸۸

   هیچکس درحالی که عصبانی هست، بین دو نفر قضاوت و داوری نکند.

   صحیح استمتفق علیه
4. ۳۱۱۹

   مردی از مردی ديگر زمينی خريد. مرد خريدار در آن زمين، كوزه ای پر از طلا يافت.

   صحیح استمتفق علیه با روایت های متعدد
5. ۳۱۲۰

   دو زن بودند که دو پسربچه ی خود را به همراه داشتند؛ گرگ آمد و پسرِ يکی از آنها را بُرد.

   صحیح استمتفق علیه
6. ۴۷۲۲

   اگر چنان بود که بر اساس ادعای مردم به آنان داده می‌شد، بی‌شک مردمی مدعی اموال و جان‌های دیگران می‌شدند، اما دلیل آوردن بر عهده‌ی مدعی و سوگند خوردن بر عهده‌ی کسی است که انکار می‌کند

   صحیح استبه روایت بیهقی
7. ۶۴۶۸۲

   اگر حاکم (قاضی) اجتهاد کند و حکمِ درستی صادر نمايد، دو پاداش به او می رسد؛ اما اگر اجتهاد کند و در صدور حکم دچار اشتباه شود، يک پاداش به او می رسد.

   صحیح استمتفق علیه
8. ۶۴۶۸۹

   رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ رشوه دهنده و رشوه گیرنده در قضاوت را لعن نمودند

   صحیح استبه روایت ترمذی و احمد
9. ۶۴۶۹۱

   آیا به شما از بهترین گواهان خبر ندهم؛ کسی که قبل از تقاضای شهادت از وی، گواهی دهد.

   صحیح استبه روایت مسلم
10. ۶۴۶۹۳

    شهادت دادن صحرانشین علیه شهرنشین جایز نیست.

    صحیح استبه روایت ابن ماجه - به روایت ابوداوود
11. ۶۴۶۹۵

    رسول الله صلی الله علیه وسلم با سوگند خوردن (مدعی) و يک شاهد، قضاوت نمود.

    صحیح استبه روایت مسلم
12. ۶۴۶۹۶

    رسول الله صلى الله عليه وسلم از گروهی خواست تا سوگند ياد كنند. هريك از آنان می خواست جلوتر از ديگران سوگند ياد كند. پس رسول الله صلى الله عليه وسلم برای اينكه چه كسی زودتر سوگند ياد كند، در بین آنها قرعه كشی كرد.

    صحیح استبه روایت بخاری
13. ۶۴۶۹۸

    کسی در کنار منبر من سوگند دروغ نمی خورد هرچند درباره ی سواکی سبز باشد، مگر اینکه جایگاه خود را در آتش آماده کرده است.

    صحیح استبه روایت ابن ماجه - به روایت ابوداوود - به روایت احمد - به روایت مالک
14. ۶۶۵۳۲

    اگر چنان بود که بر اساس ادعای مردم به آنان داده می‌شد، بی‌شک مردمی مدعی اموال و جان‌های دیگران می‌شدند، اما دلیل آوردن بر عهده‌ی مدعی و سوگند خوردن بر عهده‌ی کسی است که انکار می‌کند

    حسن استبیهقی و دیگران به همین شکل روایت کرده‌اند، و بخشی از آن در صحیحین هست