Majiya: HadeethEnc.com, Hausa v1.25.0
Rubutun Larabci
عن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «لو يعلمُ المؤمنُ ما عند الله من العقوبة، ما طَمِع بِجَنَّتِهِ أحدٌ، ولو يَعلمُ الكافرُ ما عند الله من الرَّحمة، ما قَنَطَ من جَنَّتِهِ أحدٌ».
Fassara
Daga Abu Hurairah - Allah ya yarda da shi - cewa Manzon Allah - tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi - ya ce: "Idan mumini ya san abin da Allah yake da shi na azaba, babu wanda zai yi kwadayin aljannarsa, kuma idan kafiri ya san abin da Allah ya yi na rahama, babu wanda zai karai daga aljannarsa."
Sharhi
Wannan hadisin yana dauke da hadewar fata da tsoro, kuma idan mumini ya san abin da Allah ya tanadar na azaba, ko a duniya ko a lahira, kuma ko azaba ta tabbata ga kafirai ko na masu bijirewa, wannan zai sa ya ji tsoro kuma ya yi gargadi kuma kada ya yi jinkirin aikata ayyukan kwarai kuma ba ya jurewa fadawa cikin abubuwan da aka haramta don tsoron azabar Allah. - Madaukaki - kuma idan iliminsa ya takaita ga ukuba kuma bai san rahamar Allah ba, to zai zama dalilin zafin rai da kasancewarsa mumini, a daya bangaren kuma, idan kafiri ya san abin da Allah ya tanada don ni'ima da ladan muminai, da zai yi kwadayin rahamar Allah, kuma idan ilimin mumini ya takaita da wannan rahamar, to ba zai yanke kauna daga rahamar ba. Amma dole ne ya hada fata da tsoro Ya ce - Madaukaki -:(Annabcin bayi na cewa ni Mai gafara ne, Mai jin kai, kuma azaba ta ita ce azaba mai radadi).
Sharhi: العربية
هذا الحديث فيه الجمع بين الرجاء والخوف، وأن المؤمن لو علم ما أعده الله من العقوبة سواء في الدنيا أو في الآخرة، وسواء كانت العقوبة للكفار أم للعصاة فإن هذا سيجعله يخاف ويحذر ولا يتوانى في عمل الصالحات ولا يتساهل في الوقوع في المحرمات خوفًا من عقوبة الله تعالى ، ولو اقتصر علمه على العقوبة ولم يعرف رحمة الله لكان سببًا في قنوطه مع كونه مؤمنًا، وفي المقابل لو علم الكافر ما أعده الله من النعيم والثواب للمؤمنين لطمع في رحمة الله، ولو اقتصر علم المؤمن على هذه الرحمة لما قنط من رحمته، لكن عليه أن يجمع بين الرجاء والخوف، قال تعالى : (نبئ عبادي أني أنا الغفور الرحيم، وأن عذابي هو العذاب الأليم).
- الحث على الخوف من عقاب الله -تعالى-، والأمل في ثوابه ومغفرته ورضوانه.
- لا ينبغي للعبد أن يركن لعمله ويغتر به وكذلك لا يترك العمل أملا بسعة رحمة الله ومغفرته.