قریش

لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ

برای [سپاسگزاری از] همبستگی و اُنس قریش،

إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ

[همان] همبستگی و اُنسِ آنان در سفر‌های زمستانی [به یَمَن] و تابستانی [به شام]؛

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ

باید پروردگارِ خانۀ کعبه را عبادت کنند؛

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ

همان [پروردگاری] که آنان را از گرسنگی [رهانید، به آنان] خوراک داد و از وحشت و ترس ایمن نمود.