Hadisai

Duk wanda ya turke Doki Saboda Allah, don yayi Imani da Allah, kuma ya gasgata da Alkawarinsa, to cewa koshinsa da kuma Ruwansa da Bayan gidansa da futsarinsa ya na cikin abunda za'a auna Masa lada a Ranar Al-kiyama

Majiya: HadeethEnc.com, Hausa v1.25.0

Ingantacce neBuhari ne ya rawaito shi

Rubutun Larabci

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «مَنْ احْتَبَسَ فَرَسًا في سَبِيل الله، إيمانًا بالله، وتَصْدِيقًا بِوَعْدِه، فإن شِبَعَهُ وريَّه ورَوْثَهُ وبَوْلَه في مِيْزَانه يوم القيامة».

Fassara

An rawaito daga Abu Huraira -Allah ya yarda da shi- zuwa ga Annabi: "Duk wanda ya turke Doki Saboda Allah, don yayi Imani da Allah, kuma ya gasgata da Alkawarinsa, to cewa koshinsa da kuma Ruwansa da Bayan gidansa da futsarinsa ya na cikin abunda za'a auna Masa lada a Ranar Al-kiyama"

Sharhi

Duk wanda ya tsayar da doki don jihadi a tafarkin Allah, ku zo ku nemi yardar sa don yakar maharan, neman fuskar Allah Madaukakin Sarki, da imani da alkawarinsa da ya alkawarta, kamar yadda ya ce: (Kuma abin da kuka ciyar daga wani abu a tafarkin Allah zai cika muku) domin Allah zai ba shi lada a kan duk abin da ya ci ko ya sha. Ko kuma zai fitar da shi daga fitsari ko juji, har sai ya sanya masa a cikin kewayon ayyukan alherinsa ranar tashin kiyama. Kuma a cikin dogon hadisin Abu Hurairah, Allah ya yarda da shi: “Dawakai uku ne: suna na namiji ne, kuma suna na mutum, kuma ga mutum, kuma ga wani lada. don haka makiyaya ko makarantar renon yara daga kowane abu amma na rubuta adadi na abin da na ci fa'idodi kuma na rubuta lambarsa Orwatha da Oboualha, kuma ya yanke tsawon Fastnet girmamawa ko Shervin amma Allah ya rubuta yawan tasirinsa, da fa'idodi na Orwatha, sai ya wuce ta wurin mai shi a kogin, ya sha daga gare shi, kuma ba ya so Zai sha shi amma Allah ya kaddara yawan shan kyawawan ayyuka.

Sharhi: العربية

أن مَن أوقَف فرسًا للجهاد في سبيل الله تعال وابتغاء مرضاته لكي يُحَارب عليه الغزاة، ابتغاء وجه الله تعالى، وتصديقاً بوعده الذي وعَدَ به، حيث قال: (وما تنفقوا من شيء في سبيل الله يوف إليكم) فإن الله يُثِيْبُه عن كل ما يأكله أو يشربه أو يخرجه من بول أو روث، حتى يَضعه له في كِفَّة حسناته يوم القيامة. وفي حديث أبي هريرة رضي الله عنه الطويل: "الخَيل ثلاثة: هي لرَجُلٍ وِزْرٌ، وهي لرَجُل سِتْر، وهي لِرَجُلٍ أجْرٌ . . ثم قال: وأما التي هي له أَجْرٌ، فرَجُل ربَطَها في سبيل الله لأهل الإسلام في مَرْج، أو رَوْضَةٍ فما أكلت من ذلك المَرْجِ أو الرَّوْضَةِ من شيء إلا كُتِبَ له عَدَدَ ما أكَلَتْ حسنات وكتب له عَدَد أرْوَاثِهَا وَأبْوَالِهَا حسنات، ولا تَقْطَعُ طِوَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفاً أو شَرَفَيْنِ إلا كَتَب الله له عَدَد آثَارِهَا، وَأرْوَاثِهَا حسنات، ولا مَرَّ بها صَاحِبُها على نَهْر، فشَربَت منه، ولا يُريد أن يَسْقِيهَا إلا كَتَب الله له عَدَد ما شَرَبت حسنات" متفق عليه.

  • الترغيب في إعداد الخيل في سبيل الله، وأن ما ينفقه الإنسان عليها يكون حسنات له، وما يخرج منها يؤجر عليه.
  • الحَض على الجهاد في سبيل الله تعالى لإعلاء كلمة الله.
  • المال المكتسب باتخاذ الخيل من خير وجوه الأموال، وأطيبها؛ لأن البركة في نواصيها.
  • تفضيل الخيل على غيرها من الدَّواب.
  • جواز وقف الخيل للجهاد في سبيل الله.
  • المرء يؤجر بنيته الخالصة لله تعالى، والمصدقة بوعده كما يؤجر العامل.
  • الحث على اقتناء كل ما يُساعد على الجهاد والعناية بكل ما فيه قوة الأمة وهيبتها.
  • بشرى ببقاء الإسلام وأهله إلى يوم القيامة؛ لأن من لازم استمرار الجهاد بقاء المجاهدين وهم المسلمون.

Maudu'ai

Ba da rahoton kuskure

Ƙari