Hadisai

Annabi mai tsira da aminchi su kara tabbata a gareshi ya bada labarin rasuwar Najjashi a cikin ranar da ya rasu, sai ya fito da su zuwa wurin sallah, sai ya yi sahu da su, ya yi kabbarori guda hudu

Majiya: HadeethEnc.com, Hausa v1.25.0

Ingantacce neBukhari da Muslim suka Rawaito shi

Rubutun Larabci

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: «نَعَى النبيُّ صلى الله عليه وسلم النَّجَاشِيَّ في اليوم الذي مات فيه، خرج بهم إلى المصلَّى، فصفَّ بهم، وكَبَّرَ أَرْبَعاً».

Fassara

Annabi mai tsira da aminchi su kara tabbata a gareshi ya bada labarin rasuwar Najjashi a cikin ranar da ya rasu, sai ya fito da su zuwa wurin sallah, sai ya yi sahu da su, ya yi kabbarori guda hudu

Sharhi

Annajjashi sarkin Habasha yana da babbar gudunmawa akan wadanda sukayi hijira zuwa kasarsa daga cikin sahabbai, a lokacin da quraishwa suka takura musu a garin makkah,kafin musuluntar mutanen madina sai ya girmama su, sa`annan kyakkyawar niyyar sa da bin gaskiyar sa, da kuma korewa kansa girman kai, suka kaishi ga shiga addinin musulunchi, sai ya rasu a kasar sa, alhalin bai hadu da Annabi ba saboda kyautatawarsa ga musulmai, da girman matsayin sa da kasancewar sa yana wata kasa da ba`ayi masa sallaha cikinta ba, sai manzon Allah mai tsira da aminchi su kara tabbata a gareshi ya baiwa sahabban sa labarin rasuwar Najjashi a ranar da ya rasu a cikinta, sai ya fita da su zuwa wurin yin sallah saboda kambama sha`anin Najjashi don kuma ya bayyanawa sahabban sa cewa ya musulunta da sanar musu da falalar sa da kuma yi masa sakayya gameda abinda ya yiwa masu masu Hijira, da neman yawaitar masu yi masa sallah, sai Annabi ya yi musu sahu sahu ya yi masa sallar gaa`ibi ya yi kabbarori guda hudu a cikin wannan sallar, don neman ceto a gareshi a wajen Allah madaukakin sarki

Sharhi: العربية

النجاشي ملك الحبشة له يد كريمة على المهاجرين إليه من الصحابة، حين ضيَّقت عليهم قريش في مكة، وقبل إسلام أهل المدينة فأكرمهم، ثم قاده حسن نيته، واتباعه الحق، وطرحه الكبر إلى أن أسلم، فمات بأرضه، ولم ير النبي صلى الله عليه وسلم . فلإحسانه إلى المسلمين، وكبر مقامه، وكونه بأرض لم يصَلَّ عليه فيها أخبر النبي صلى الله عليه وسلم أصحابه بموته في ذلك اليوم الذي مات فيه، وخرج بهم إلى المصلَّى؛ تفخيمًا لشأن النجاشي، وإشهارًا لإسلامه، وإعلانًا لفضله، ومكافأةً له لما صنع بالمهاجرين، وطلبًا لكثرة الجمع في الصلاة عليه، فصف بهم، وصلى عليه وكبر في تلك الصلاة أربع تكبيرات، شفاعة له عند الله تعالى .

  • الإخبار بموت الميت للمصلحة في ذلك؛ من تكثير المصلين، وإخبار أقاربه فإن ذلك ليس من النعي المنهي عنه الذي كانوا فيه ينادون عليه في الأسواق والطرقات، بأنواع المدائح الصحيحة والمكذوبة، وفيه مفاسد من وجوه كثيرة.
  • فضيلة كثرة المصلين.
  • فضيلة النجاشي -رضي الله عنه-.
  • ثبوت آية من آيات النبي -صلى الله عليه وسلم- حيث أخبر بموت النجاشي في اليوم الذي مات فيه.
  • الصلاة على الميتِ في مصلَّى العيد إذا كان الجمع كثيرًا.
  • مشروعية تقدم الإمام، ومشروعية صفوف الناس وراءه في صلاة الجنازة.
  • التكبير في صلاة الجنازة على الغائب أربع، فهي كالصلاة على الميت الحاضر.
  • مشروعية الصلاة على الميت الذي لم يصَلَّ عليه؛ لأنها شفاعة ودعاء من إخوانه المصلين.

Maudu'ai

Ba da rahoton kuskure

Ƙari